Габиб Сахир · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qorxma, bu mavi göy altında yanan günəşin,Və üfüqlərdə gülən al şəfəqin sönməyəcək.
PayızPayız çatıb, bostanları pozublar,Qızıl suya boyanıbdır göy çinar.
QışQar yağaraq dünya açmış ağ çiçəkNə qoyun var otlaqlarda, nə inək.
Tərəhhata inanma!Ana güldür, bir gün solur,Ana dili şirin olur.
GözəlQaranlıq gecədə tufan qoparkənİldırım tək nədən çaxmadın gözəl?
Axşam kölgələriAxşamın kölgələriAçılar zanbaq-zanbaq.
MürşidYağışla sulanmış gül bağçasında,Şəbnəm parıldarkən lalə tasında,
Maksim QorkiyəO məftun olduğun əngin dənizə,Sular içrə doğan qızıl günəşə,
Keçən günlərO günlər ki, sarmaşıqlar divardan,Saçlarını bizim bağa tökərdi.
YolçuNə boran var, nə duman,Qarlar üstə qızıl qan.
NədənVerərsə çiçəkBaharda vərk
KabusBizə yad kabus bax kölgə salıb,Bu ölümdür, bu ölüm kölgəsidir!
Səhəndə sarıSəhər yoldan keçərkən,Salam verdik Bərəyə.
SürgünQovuldum ah, vətənimdən, elimdən,İllər boyu nələr gördüm, nələr mən.
Kənd mahnılarıÇıx dağ ardından qızıl gün,Yurdsuz qalanı bir düşün!
Bir toxucu qızaUçub rəngin qızım, səsin kallaşıb,Kölgələnib gözəl, ala gözlərin,
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.
Vətənin matəmindəQısa bir zamanda bahar təkÇiçəklənən gözəl yurdumuz
Uğuldayır dəli yellərUğuldayır dəli yellər, budurÇamur damda.
Otur evdəOtur evdə, bürün kürkəDağda vardı boran, şair.
Gül dəmətiTəbrizin bağlarından,Dərmişəm ətək-ətək.
Yaz“Heydərbaba!” yaz günəşi parlayır,Gülə dolmuş yaşıl bağlar, göy çayır.
İnqilabPayız idi, sərin yellər əsirdi,Ağaclardan solğun yarpaq əlirdi.
Bizim məhləGün boyarkən dağı, qapı açılar,Palçıq divar ardı görünər bahar.
Bir al günəş doğdu səhərMən bir lirik şair ikən“Gecə yatmaz” şer yazar.
Tehranın yay gecələrindəGecədir... Yay gecəsi,Hava tutqun və cəhənnəm kimi yerə şölə saçır,
ArzuZülmətin tozunu sehr əlilə,Ürək aynasından rəf edə bilsəm!
Qrizantım gülləriAçılmışdı qrizantım gülləriXəzan olmuş bağçamızda bir səhər.
Oxuma ayeyi-yasDəhridən etmə şikayət, oxuma ayeyi-yas,Qoy nəsim dağdan əsib, həm meşə, həm bağ oxusun.
Söylə, TanrıSöylə, Tanrı, bu boş qalan yollardan,Gecə vaxtı kimlər keçdi, kim qaldı?