Медина Гюльгюн · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Nə zaman ki, saçımı darayıram, hörürəmYadıma Xəzər düşür, yadıma sən düşürsən.
Susa bilmirəmGöydə qövsi-qüzeh naxışlananda,Otlar şeh altında par-par yananda,
QayıtdınCanım, gözüm, nə yaxşı ki, qayıtdın,Nə yaxşı ki, bu yollara düşdü gün.
Harda bir atəş görsən...Harda bir atəş görsənAlovu dilim-dilim,
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Yer üzündə bir evim var...Yer üzündə bir evim varPəncərəsi günəşə.
Bir tara bənzəyirəmHər simi min nəğməli,Bir tara bənzəyirəm.
Hər obada bayram olaNə yaxşıdır yaz yağışı içindəBənövşələr ürpək-ürpək yuyuna.
Sizə uğurlar dedimMən sizi ürəyimin başında gəzdirmişəm,Mən sizə ürəyimin atəşini vermişəm.
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
XatirələrimYenə də kövrəldi körpəcə könlüm,Dil açdı danışdı gör necə könlüm.
“Qaragilə”Ey məni qanadında,Uzaqlara aparan
BilərHəsrət ağrısını, vüsal qəminiAyrılıq oduna yananlar bilər.
SoruşMənim kimliyimi, mənim adımıVətənimdən soruş, elimdən soruş.
Şair ömrüBuludların qismətikövrəlmək oldu.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
Beşik başındaOturub beşik başındaNəvəmə laylay çalıram yenə.
Durnalar qayıdandaUca dağlar başındaYenə karvan yol eylər.
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
Bağların bar vaxtı gəlYazda gələ bilmədin,Bağların bar vaxtı gəl.
PayızYaşıl yarpaqlara düşdü qızıl xal,Çöllərə, düzlərə həzinlik gəldi.
Yazılı nağıllarYaşıl yarpaqlara xal düşdü yenə,Yaşıl yarpaqların növrağı getdi.
Sənət sehrlidirSonsuz bir nəğməsən, sən zaman-zamanGah bəmdə ötürsən, gah zildə, dəniz.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
Saralmış yarpaqlarƏsdi payız küləyi,Nə dincəldi, nə yatdı.
Lalələrin bağrı yandı...Yol üstündə gəlin söyüd boylandı,Hörükləri qızıl zərə boyandı.
İndiDağıldı cəlalı üzü boz qışın,Yazın taxta çıxan vaxtıdı indi.
İnsanam mənMəni nə bənövşəyə,Nə lələyə oxşadın.
Şerim mənimQəzəbi şimşəklərdən,Atəşi ürəklərdən,