Мамед Исмаил
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Arzuya umut var, kilidə açar,Bu dünya qurulub binadan belə.
DeyiləmNə o ülfət, nə o təmas,Ürəyimdə qılmaz namaz.
BənzəyibDeyirlər ki qız bibiyə oxşuyarMənim balam xalasına bənzəyib.
Gizli məhəbbətDağların başına düşən qardımı,Dumandan xəbərsiz, çəndən xəbərsiz?!
BaxmazBuydumu ömrümün qarlı zirvesi-Öter kavran-karvan köç mene baxmaz.
Behane…Sefere çıxtığında yüz yol ölçüb biçersenAmma yene ne ise yadından çıxıb qalar.
Döyüş—qələbəDöyüş illərində gəldik dünyaya,Arzuya,
Sürgün yeriNə zaman bahtımızaAy doğdu, gün yeridi.
Sıx məniUzun-uzun işləkləriqışa qalan bu qarın.
Bu gecəBu gecəni yata bilsəm,Arzum başa çatarmı?
O hansı nurani qocaydı...O hansı nurani qocaydı görən,Ya elə qeyibdən gələn səs idi,
İlk dəfə gördüyüm yuxuGecə mübarək üzünüGördüm qəzavü-qədərin.
Türkün sevgisiDünyaya iğitlik doğan anadır,Yolu gündoğandan günbatanadır,
Müqəddəs kədərAnam Gülzarın əziz xatirəsinə*Biz dört nəfər idik.
Əbədiyyət yolçusuBu qəbristan yolu sənsiz inan ki,Qəmlı duyğularla doludur, ana.
Yaman darıxmışam səninçin,anaBəstəkar Oqtay Rəcəbov üçün*Nəfəsin üzümə dəymir nə vaxdır,
Ümitdən asılan qılınclarAğlımız təzəcə kəsirdi onda,Bir həsrət gəzirdi dərəni, düzü,
Yetim bir haray var...Gözlər də göl kimi yağışla dolmuş,Bu necə ömürmüş, bu necə yolmuş?!
Bu yolların başındaBir qapı döyüləcək bu yolların başındaPəncərə işığından diksinəcək bu gecə.
Qərib axşamlarQayalar uyuyur dumanda, sisdə.Dağlar düşüncəli, düşüb üzüstə.
SoyuqduSoyuqdur taleyin baxışı mene,Hava da bır azca deyen soyuqdur.
DüşünceBele gecelerin olmaz evezi,Toprağı düşünce,daşı düşünce.
GözəldirGözlərin çağlayan sevgi dəniziGörənin açılar bəti-bənizi.
Sevirəm səniEşit harayımı, ay mehribanımSevmişim, bir daha sevirəm səni.
Tanrı bilərŞirinliyi hardan alırbal nə bilsin
BizQürbət nəğmələrindəTəzəmi, əskimiyik.
Unutduğun yerdəyəmBahar, hardan gəlirsən?Haqqı bulduğum yerdən.
SultanımGətirdilər, öz xoşuma gəlmədim,Əllərinlə nura döndü zülmetim..
BaşardımKeçib geldim neçə-neçə ölümdənYaşamadım, yaşatmağı başardım.
AdımAdım anılmaz ki, vaxt darlığındaYazsanız, quruyar qələminiz də.