Мамед Исмаил
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
...Çırpınma balıq kimiQırışığın
Çöldə barmağıma tikan batanda…Çöldə barmağıma tikan batandaÜstünə qaçardım əlləri qanlı.
Sən dünyaya gələliSən dünyaya gələliHəyat deyilən şey
Aman, TanrımAtam yoxdu-ata,anam yoxdu-ana...
Hayandan gəlim yanınaAllahım, qulunsam əyərQanadını üstümə gər..
Stalinin öldüyü gün( 5 Mart 1953 )*Məktəbə bir radyo gətirmişdilər
Bu dünya dağıldı getdiBu dünya dağıldı getdiYerdə nə qaldı görəsən?
Evi dağılmışO nədir girən yuxuna,Tələdi, evi dağılmış.
GəlirmiDuman gözümə yatdı.Ümidimi qapatdı.
Troya atına bənzəyir ilhamUzanır yuvada quş lələkləri,Yol çəkər göylərin yeddi qatına.
Təbiət taledə oxşayıb bizəTəbiət taledə oxşayıb bizəSabah nə gələcək başına bilmir.
Bəxtimə düşən günBacım Gülyaz’a*Ay bacı, az belə Allaha yalvar
Körpə hələ göydədirKörpə hələ beşikdə, körpə hələ qucaqdaKörpə hələ göydədir.
Var mı xəbəriYaranışı milyon il mi, bir il mi,Yerişindən yerin var mı xəbəri?
Gecə bir qara qönçə...Gecə bir qara qönçə,açar günəş gəlincə,
Göz yaşı qüllesiAmsterdam şehrinde deniz kıyısında “ Göz yaşı kulesi” yücelir.Böyle diyorlar ki, kocaları tufanlı dalgalara gögs geren kadınlarbu kulelerle çıkıp göz yaşı akıtıb dua ederlermiş.Aklıma İkinci Cihan savaşından sonraki köylerimiz geldi, cebhe yollarına gözleri baka kalan köylerimiz..*Denizde balıkcı gemileri var,
Buludlar dolmağı başara bildi..Buludlar dolmağı başara bildi,Yağış, qar olmağı başara bildi.
Yol darıxdığı yerdəBir ilan kurşun gəzərzərbəsindən ölməyə,
Unudulan limanlar...Ümidləri kul olub saqqalında, saçındaBuludu tüstü bilər vaxtsız sönən ocaqlar.
GünəşGünəş batar, gündüzünağlı başından gedir,
Başımın sağlığı yer...O bulağın gözləriYaşımın axdığı yer.
Yoxdan var edilən...Neçin birdən saraldın,söylə, yaşıl çəmənim?
İçimdə qışlayan dərdBaharın nəfəsi üzümə dəydi,Sirrini öyrənsəm nə idi dərdim.
Allah amanında...Məkansız aşığın haqdır məkanı.*Nəsimi*
Ümid yeri, hardasanHardasa ümid yeri var,Arayıb soran olsa.
Aləmi bürüyən qarAləmi bürüyən qar,Gün vurub əriyən qar
Zamanın fikir çağıYermi alır nəfəsini,Qarşına buxarmı çıxan?
Saçındakı dən izsəGülüşü nar danəsiKədəri payız çəni.
Meşədə hər kəsin bir ağaç varToxumun göyərmək ehtiyacı varAçdım ürəyimi ehtiyaca mən.
Burda mən qəribəm günəş də qərib...Qara buludların qanadı qışdaYarı qaranlıqdı, yarı işıqdı.