Мирварид Дильбази · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bir canım var sizə qurban,Azərbaycan oğulları!
Mən anayamOğul deyib mən sinəmi dağlaram,Ağ başıma qara yaylıq bağlaram,
Təklənmiş millətimQoçaqların şan-şöhrətin,Qorxaqların baş töhmətin
Vətən dərdiVətən dərdi, vətən dərdi!Şəhid etdi neçə mərdi!
Dünyada tək adlar qalırDüşünməyir bunu bir anGetmək üçün gələn insan:
Milyonçunun yoxsul qızıMilyonçu Hacı Zeynalabdin*Tağıyevin qızı Sara xanıma ithaf*
Dünya dərdiMelor Sturuanın “Tot bezumnıy mir”*kitabını oxuyub, şəkillərə baxarkən*
Sultanbud dərdiSultanbudun bülbülləriHara uçub?
Ordu qəzetiÜçillik yubileyinə ithaf*Üç yaşın mübarək, ordu qəzetim!
Türkiyəyə gedən yollarTürkiyəyə gedən yollar,Məni məftun edən yollar
Özüm döndüm başdaşınaXəyalımda yaşatdığım,Həsrətilə boy atdığım
Kamal KaranAnamın dayısı*alim Məhəmməd əfəndi oğlu*
Qərib RəhmanQarmonunda dərdimizi çalırsanYanır oda dinləyən də, çalan da.
Rəqibin varsaRəqibin varsa da:Demək, sən varsan.
Aqil mötəbərBir xalqın başında aqil, mötəbər,Tədbirli bir başçı durmasa əgər,
Təbəssüm və təfəkkürHər bir mübarək işdəTəfəkkür də yaraşır,
Vətən oğulsuz olmasınYaxşıları öldürməyə*Xəbislərin çatır hiyləsi.*
Bir ömür yaşadımBir ömür yaşadım ahlı, amanlı,Bir ömür yaşadım başı dumanlı,
Yurd deyib ağlamaYurd deyib ağlama, gözünə qurban!Orda nə yurd qalıb, nə ocaq daşı.
Şeri qılıncla yazDeyir bizə qanla sulanan torpaq:Şeri qələmlə yox, qılıncla yazaq.
Son zəfər gününə qədərGünlər gəlir,Aylar gedir...
Şuşada dağlar dumandıŞuşada dağlar dumandıAllah, sən saxla amandı!
Durnam, dağlara xoş gəldinKöç eyləyib köçən durnamDurnam, dağlara xoş gəldin!
Şəhid anasıOğul payım, şəhid mərdim,Səni yurda qurban verdim.
Qafqazın qartalıQafqazın mərd oğlu general*Cövhər Dudayevə ithaf*
Kimdir bu dağ çəkən AzərbaycanaMart çevrilişi qurbanlarına*Anayam, başımda illərin qarı,
Vedinin yanı dağlarVedinin yanı dağlarGöz görməz, ürək ağlar,
Erməni hiyləsiSağal, erməni “illət”i,Çəkdirirsən, çək zilləti,
Göyçə dərdiQəsbkara qalan Göyçəm,El-obası talan Göyçəm
Ağlar qalan Göyçə gölümAğlar qalan Göyçə gölümSən ağlama, mən ağlaram!