Мирварид Дильбази
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Şairə Mədinə Gülgünün əziz xatirəsinə*Ağaclar bağlayıb puçur,
Saz, söz qalandırÜrəyim yaman dolubdur,Bülbül ölüb, gül solubdur,
Heç igid yolsuz olmasınVətən oğulsuz olmasın silsiləsindən*Fəhlə oğul!
Fani dünyaHanı Üzeyir, musiqinin sərkərdəsi?Hanı Bülbül, Çənlibeldən gələ səsi?
Azərbaycan qızıyamÜrəyi vətən dağlı,Günü qaralı, ağlı
Qəm oydu qəlbimiziİncə ruhlu Mailə Muradxanlıya*Sənə gülüş yaraşır
Ana deyibQapısız, pəncərəsizEvimin qabağında
Günəşin arxasıncaKarvanım yol üstədi,Könlüm səni istədi...
MəhəbbətNeçə qərinə görmüsən,Kimə şadlıq,
Bu eşq şair xəyalıymışNə dostdan bir xəbər gəldi,Deyəm əhdə vəfalıymış.
Mən ki uşaq deyiləmHəsrət dolu gözündən,Qəmli görünən üzündən
Məni məftun edənEy məni məftun edənMəftunluğumdan bixəbər!
SənsizlikMən elə qocalmışam,Elə yetim qalmışam,
Gözüyaşlı xatirələr...Nəyə baxsam hər şey səni salır yada,Ancaq səndən yoxdur xəbər.
Salyan səfəriDağ-dağa söykənib,Zirvə-zirvəyə,
Mənəm – mənMən haraya getsəmSən orda varsan.
Məhəbbət karvanımMəhəbbət karvanım uzağa getdi,Ha qaçım, dalınca çata bilmərəm.
Dərdim ortağıGəldim, niyə sevinmədin,Çağırdım, niyə dinmədin?
Anam yuxuma gəlmirAnam yuxuma gəlmirGörən nə günahım var?
Anamın duasıAnam dua etdi:Allahım məni
Şair olmaqŞair olmaq gör nə haldır:Ruzim – fikirdir, xəyaldır,
Qarı ağac becərirAğac becərir qarı,Nə boyunu görəcək,
Əsil qadınMən əsil qadınam,Çünki mənimçün
Halal olsun sənə qanımBu səhər günəş doğmadı,Bağları duman bürüdü.
İstəsəydimİstəsəydim səni, səndən alardım,Gözəlləri öz taxtından salardım.
Məhəbbət köçəri quşdurMəhəbbət köçəri quşdur,O nəğməli qaranquşdur,
Qızıl ordu – ana fəryadıEy şəninə şer yazıb,Nəğmə qoşub,
Bu ölümdü, ya həyatdıNənə, baba duasıyla,Doğma vətən havasıyla,
QəriblərimQaçqınlarım,Qəriblərim,
Türkiyəyə gedən yollarTürkiyəyə gedən yollar,Məni məftun edən yollar