Микаил Мушфиг
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bu gün mən dolaşırkən, bu əmək torpağındaSaçlarım təbiətin bülluri darağında
Sularda yanğınÜzgüçülər əllərində fanar,Dneprdə su altında odlar yanar,
UstalarBu yeni il günəş deyil,Elektrik işığilə işıqlanan
ÜrəkSən onun eşqilə, məhəbbətiləVurmadın ömrünü başa, ürəyim.
YarışHər kəsin əlində beşillik bir plan,Hər yerdə başlamış diqqətli axtarış.
Yaşa könül!Ah, bu uzun sevda yoluVurulurmu başa, könül!
Bəxtiyar odaEy altun şəfəqli bəxtiyar odaDe nurlu qoynunda sənin kim yaşar?
ƏməkDönüb keçmişlərə bir fikrə getdim,Öyrəndim insanın kim olduğunu.
ƏyyaşRuzgar… çovqun, qar, ətraf əsim-əsim əsmədə,Başlar köküsdə… lakin soqaqda bir qaraltı
Güzgü qayıtdıMənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
GözəllikGözəllik əzəldən bütün ellərinHəvəslə qoşduğu bir şanlı qayə;
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
QayaBAŞLANĞIC**Dostlar, gəlin sizə mən bir həyatdan,
Qurban (Mikayıl Müşfiq)Bu qədər baş vermə, səməndər, yaza,Düşərsən ayağa, başına qurban.
MaralDolaşma sıldırım sal qayalıqda,Daşlar ayağını əzər, maralım!
RadioGizli-gizli havanın raylarından aşaraq,Düşüncə vadisindən qaçıb uzaqlaşaraq,
Şirin qızZərif ayaqların nə qədər incə,Gözəl əndamını onlar xəfifcə
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Zəhra üçünİləri qoş, illəri,Ey mənim gözəl qızım.
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
SəninçünO gün ki hicrana uğradı yolum,Qırıldı qanadım, qırıldı qolum.
Su və küləkZaman gələrTorpaq bizdən
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**