Нариман Гасанзаде
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Tahir Eminov bəstələmişdir*Yenə də gözlərim gözündə qalıb,
Mənə elə gəlirSevda İbrahimova bəstələmişdir*Mənə elə gəlir görüşəcəyik,
"Kimin sualı var?" – yazmışdım o vaxt, cavabı özümdən istəyirdilər(Bir vəzifəliyə)*Eşitdim, o deyib, sən dinləyibsən,
Ankarada Məmməd Əmin Rəsulzadənin məzarıDaş üstə yazı: “İnsanlara hürriyyət, millətlərə*istiqlal!”. Son nəfəsində o üç dəfə “Azərbaycan!”*
Öldürürlər yaxşılarıBir güldana qoymuşdularQızılgülü,
Millət öz-özünə güldü nəhayətHeykəl uçuruldu, töküldü getdi,heykələ bu baxdı, o güldü, getdi.
Lalə Rasim qızına“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Mənim tariximMən öz tariximi varaqlayıram,Romanın ən qədim kitablarında.
1. Sabah gələsiydiİri, mavi gözlərində çəhrayı eynək,sarı, tüklü əllərində yazı var idi.
2. Mən bilsəydimŞəklimizi qoydum bu gün qabağıma,gülüşlərin gəldi birdən qulağıma,
Dərddi ki, dərdlinin yoxdu yiyəsiSənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
29 güllənin yiyəsiAtəş!Şəmkirdə atəş!
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
Ömürlük geydirdi onu təbiətBir yarımpaltoda qalıb nəzərim,qadınlar üçündü, yumşaq dəridən.
MəhəbbətMən sənə bağlıyam xatirələrlə,nə bilim,
Mənim səadətimQarşımda ən zərif çılpaq bir bədən,dünya mavi dəniz, o ağ bir ada.
Dünya yaşamaq yeriymişÇəməndə təzə gül bitib,bu yer köhnə bağ yeriymiş.
Sirr sözüMəni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Həmin sinifdəNazim içdi çayını,yedi qoğal payını.
Qızıl lələk nağılıkalmık xalq nağılı əsasında*Keçmişlərin birində,
Arxada uçurum, qabaqda ZamanKeçirəm Bakının küçələrindən,bu günü qürbətdi, dünəni Vətən.
Mənsiz yaşaÖyrən mənsiz yaşamağa,mənim gülüm.
Daş ürəklər gördüm, ölü baxışlarBir qələm dostumu apardı dünya,daş ürəklər gördüm, ölü baxışlar.
Bəs eylərDərdini hamıya demə,bir nəfər bilsə bəs eylər.
Ayrılıq ayrılıqdıBu ayrılıq, ayrılıqdı,istər elə, istər belə.
Şairlər ağlayacaqEvdə girovdu gəlin.tərəddüdlər içində.
Dünyada tərifli bir gün olmadıQələm qardaşım Bəkir Nəbiyev*Nizami külüngü Fərhada verdi,
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.