Габиль Имамвердиев · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qalaq-qalaq,Bəyaz-bəyaz
Yarpaqlar tökülür– Şeş-qoşa!– Pənc-cahar!
Yolda daşlar– Axı, necə oldu həmin məsələ?Gözləyin hələ!
XalYarpaqlara xal düşürXəzan gələndə.
Axşam qəribliyiYenə axşam çökür yamaca, yalaSükuta qərq olur bağça da, bağ da.
Bircə yerSilindi gözlərimin aynasından surətin,Çəkildi xəyalımın səmasından həsrətin,
Anamın qanı...(novella)*Anam Suğranın xatirəsinə*
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
Mənim natəvan qızımMəzar-heykəldə yazı*Ata-ana
VətənMən gözümü bu torpaqda açmışam,Mənim dilim bu torpaqda söz tutub,
BakıƏsir sərin küləklər,Ləpələnir göy Xəzər.
Ay meşəHansı meşə olar sənə tay, meşə?Bu yerlərin yaraşığı, ay meşə!
İnanmaq öz yerində...Mən də vətəndaş kimi,Alışıb-yanmıram bəs?!
Belə olmazCəbhə xəbərlərinəMən daha inanmıram.
Nəsimi bazarındaÇeçen aullarında*Xalq torpaq vayındadır,
Otuz yeddidəYazıçı seyid hüseynSatmadı bir nəfəri
Bağlı qapılarSöylə, nə deməkdirBağlı qapılar?
Bu, məhkəmə binasıdırNəsil-nəsil me’marların ölməz əsəri,Rəngkarların, nəqqaşların mərmər dastanı.
Dantenin heykəliDante - cahan şe’rinin tacında dürr, gövhər,Əsrinin vətəndaşı, vətəninin övladı.
KiprKipr, zümrüd sularQoynunda-qoynunda,
Taleİki təzə gəlin dayanıb qoşaBiri yaraşıqsız, biri tamaşa.
ƏslindəMənəm əndazəsiz; sonsuzSükuta qərq olan dərya.
İstəmirəmYeyib-içib gəzə-gəzəSöz qoşuram təzə-təzə.
Məhəbbətdən savayıVurçattasın, vurharay,O xaniman, bu saray,
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
BorcVar əl borcu;Yüz aldın
BilmirəmBaşımda bir şıdırğı var,Toydu-mağardı, bilmirəm.
MüstəqillikSən toxuna bilərdinLeninin heykəlinə?
Qoru özünü!..Fələk özü bilər neynəyər sənə,Hiylədən, kələkdən qoru özünü!
Ay ziyaDəmir yolumuzun nazik ürəkli rəisinə dost sözü:*Darıxmışam bir istəkan