Абдулла Шаиг
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Üzümdə gərdi-təkəddür niqab şəklində.Gözümdə əşki-təhəssür hübab şəklində.
Bir mələkə“Molla Nəsrəddin” məcmuəsinə*Mahtablı gecə... Kənari-dərya,
AldanmaAldanma zahidə, sanma uludur,Qəlbi hiylə, riya ilə doludur.
Əsrimizə xitabBilməm bu qanlı səhnənə, ey əsri-məymənətİzhari-nifrət etməli, yainki təhniyət?
ÜlkərSorucu gözündə sevda uçarkən,Ey xoş kölgəsində səfalandığım.
Sənət nəğməsiƏl işi məktəbində çalışan qızlara*Əl işi çox gözəl, incə sənətdir,
Böyük sənətkaraBöyük ədibimiz Mirzə Fətəli Axundovun yubileyi münasibətilə*Hörmət sənə, böyük şair,
Gənc qələmlərəGüclər yenən, fəzaları da sarsıdan səsinMən istərəm ki, ruhumun üstündə titrəsin.
İlham qaynağım1905 mənə verdi sənət şövqünü,O ziyalı iksirdən mən də aldım qol-qanad.
GəmirikHakimdi yerə-göyə qaranlıq!Qurmuşdu boran-qasırğa xanlıq!..
RübailərBu kuzənin torpağı alınmış el bağından,Bəlkə də o yapılmış gözəllər torpağından.
Səndən də xoşdurBəzəkli gəlindir yenə hər ağac,Dərələr, çəmənlər geymiş al-əlvan.
Üçüncü pərdəTəbii bir dağ üstündə vəhşi ağaclar, çalılar. Səhnənin nəhayətində uca qarlı dağlar,*qayalar, ətəklərində çalılar. Sağ tərəfdə, səhnənin ikinci kolissasında (səhnənin yan*
Həqiqətə doğruBir pərdəli dramƏHLİ - MƏCLİS
Birinci pərdəSəhnə Azərbaycan kəndlərinin birində əkinçi Rüstəmin evini təsvir edir. Gülsənəm,*qızı Fatıya cehiz hazırlayır. Sadə, fəqiranə döşənmiş bir otaqda iməci qadınlar oturub*
SəhərGünəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.
Təpəl kəlimQalx ayağa, təpəl kəlim,Sahibinə tut əl, kəlim!
XoruzAy pipiyi qan xoruz,Gözləri mərcan xoruz!
Payız gecəsiGünəş saraldı, söndü,Yavaş-yavaş büründü
Payızın son ayıA bağça, barlı bağım,Ay üzümlü çardağım!
QuzuBir obada körpə quzu,Mələr-mələr, qaçar düzü,
Tülkü və aslanBir tülkü görməmişdiÖmründə hərgiz aslan.
Tülkü və aslanMeşədə tülkü axtarırdı şikar,Qızmış aslana birdən oldu düçar.
Top oyunuHop, hop, hop,Oynayaq top-top.
KəpənəkMənəm qanadlı çiçək,Adım isə kəpənək.
Kür çayıEy Kür çayı, daşırsan,Sahilləri aşırsan;
Tonqal(Mahnı)Bir qırmızı güldür tonqal,
BilikBilikdəndir hər zəfər,Ondan doğar şən səhər.
Kəndli və ilanGəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.
Yaxşı arxaGünlərin bir günündə,Qalın meşə içində