Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dəxi yüz töhfeyi-səlatü səlam,Nə qədər var bu gərdişi-əcram,
İsgəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İsgəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər-
Qaz və durnaBir göl içrə üzürdü bir yekə qaz,Özünə fəxr edib uzatdı boğaz.
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
İtlə pişiyin söhbətiBir pişiyə it dedi: – Ey bihəya,Evdə edirsən gecə-gündüz səfa.
Hatəmin macərasıSəxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid)Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid!
Eşşək və arılarBir neçə kəndi gördü bir eşşək,Arılar onda işləyir bişək.
Soltan Mahmudun bağıSoltan Mahmud Qəznəvi bir qitə bağ saldırmışdı ki, rövzeyi-rizvan kimi dilgüşa, firdövsi-bərin kim behcətəfza idi. Bir gün öz atası
İskəndər ibn Filippin hekayəsiBir gün İskəndər ibn Filipp ki, padşahi-Rum idi, ətrafında məcməolan əşxasa dedi ki, mən ömrümdə heç bir saili feyzi-nəvalımdan
Sail və LoğmanBir şəxs Loğmandan sual elədi:– Hikməti kimdən öyrəndin?
Sail və həkimBir həkimdən sual etdilər ki, sənin qardaşın nə haldadır?Dedi ki, vəfat elədi.
Könül olubdu fərağında biqərar, ey dustKönül olubdu fərağında biqərar, ey dust,Neçin məni elədin zarü dilfikar, ey dust!
Sövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdirSövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdir,Gər yandım, alışdım, dedim: allah kərimdir.
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Girib həmmam ara dildarı gördümGirib həmmam ara dildarı gördüm,Təcəlladən əyan didarı gördüm.
Cəfadı karı deyib ol nigarı qoyma gedəCəfadı karı deyib ol nigarı qoyma gedə,Əlindən ol sənəmi-gülüzarı qoyma gedə.
Məhşərdə xələl yetməsə idrakımızaMəhşərdə xələl yetməsə idrakımıza,Gəlməz ələmi-həşr bizim bakımıza,
Hikmətİki aqil kəs eyləməz dəvə,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Baqqalın arvadının hekayəsiÇəkdi bir padşahi-xunxarə,Bir nəfər düzdi-müfsidi darə.
Misal (Çərşənbə günüydü bir tacir)Çarşənbə günüydü, bir tacirPul itirmişdi, tapdı bir facir.
Loğmanın vəqəsiDörd min il ömr eylədi Loğman,Oldu ol vəqt ömrü kim, payan,
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Ayı və siçan hekayəsiBir ayı yatmış idi rahətlə,Uzanıb xeyli istirahətlə.
Abid və quru kəlləÇay kənarında bir nəfər abidHəqqə olmuşdu şövq ilə sacid.
Qarınqulu abidVar idi bir qarınqulu abid,Əhli-təqva, müqəddəsü zahid.
Fəqir və zalımBir fəqirin papağını bir kəsQapıban qaçdı getdi karına bəs.
ÖyüdEy oğul, həzrəti-rəsulüllahDedi: – “Əlkasibü həbibullah”.
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.