Сулейман Рустам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dostlarım soruşur: “Neçə yaşın var?”Deyirəm: “Nə bilim, itibdir hesab”
GöründüYenə ürəyimdə qaynayır qanım,İlk bahar qoltuğu sazlı göründü.
OlsunBir adətidir bülbülün hər fəsli-bahardaSorsun “hanı bir yer, bu çəməndən gözəl olsun!”
Vətən eşqiVətən gülşənləri görünür mənəŞeir bağım kimi, söz bağım kimi.
Mahnımın nəqəratıKağızlar üstündəki sətirlər zəfərimdir,Altında imzam isə mənim alın tərimdir.
Səni sevərdimBakı göylərində gözəl bir axşamTapdı ulduzunu mənim ulduzum.
Əcaib əsərƏsər var ki, bilmirsən nə ad verəsən ona,Oxumaq mümkün deyil, min yol varaqlasan da.
Səndə yoxBoşboğazlara*Dostuna qəlbində hörmət, məndə vardır, səndə yox,
Tanıya bildimSəni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
QorxaqƏhvalımı pozmayındamağım çağ olanda,
Yasin əvəzinəÜrəyimin yaxınları, eşidin,Diləyimin yaxınları, eşidin:
Vüsal həsrətiVüsal həsrətilə yanıram yenə,Yoxdur əzəl gündən hicranla aram:
ArazımBax, Arazım, bu vəhşətə, bu dəhşətə şahid olAzadlığa şəhidlərin üzərindən gedir yol.
Təbrizli Süleyman oldumAyrılıqdan necə gör könlü pərişan oldum,Gözü illər uzunu yol çəkən insan oldum.
Söz ordum...Yanılmaram desəm ki, alın tərli sözümləKönüllərdə şairtək özümə yuva qurdum.
Adın kimiDostum Rəşidə*Gəl öz köhnə dostunun sözlərini eşit sən,
Hardadır?Öyrənin, ey durnalar, təbrizli yarım hardadır,Ellərin istəklisi, gülüzlü yarım hardadır?
SənsənGünəşlə üz-üzə durmuş səadətim sənsən,Ətirli gül-çiçəyim, xoş təbiətim sənsən.
AğladıUrmiya gölünə qan çilədilər,Ördəyim ağladı, qazım ağladı.
İçə bilmirəmAraz sahilindən yolum düşəndə,Bir an həyəcansız keçə bilmirəm.
Dinlə qardaşınıDinlə qardaşını, a yaslı qardaş,Həmişə arzulu, niyazlı qardaş,
ZindanHeyhat! Necə dözsün buna insan:Vur, vur ki, yıxılsın təməlindən
Dinlə məniBir ana övladıyıq, dinlə məni, qardaşım,Hicrandan sinəmizdə min dağım, min dağın var.
Ay ellərEllər, ellər ay ellər, ömrümün bu çağında,Səadətin bağında, məhəbbətin bağında,
Dolaşır dillərdəÇox da o sahildə yad əllərilə,Adı kitablardan pozulan mənəm.
Üçüncü məktubHaqqım deyə ellər qalxıb ayağa,Səsin gəlmir, ey Şəhriyar, hardasan?
Seyid Hüseyn SadiqSeyid Hüseyni mən 1923-cü ildən tanıyırdım.O, Nərimanov texnikumunda bizim ədəbiyyat müəllimimiz idi. Gənclik illərimizdə aramızda “nadinc” tələbələr də vardı. Bəzi müəllimlərin yumşaq damarını tutub dərs zamanı dəcəlliklər etdiyimiz yaxşı yadımdadır. Bir dəfə Həsən adlı müəllimimiz bizimlə ədəbi gecədə iştirak etdi. Onu deyim ki, Həsən müəllim öz ixtisasını gözəl bilən, mülayim xasiyyətli bir adamdı. O, səhnədə bir muğam dəstgahı oxudu. Yaxşı da səsi vardı. Onun bizə qohumluğu da çatırdı.
Hüseynqulu SarabskiSəhnəyə, sənətə məcnuncasınaMəftunumuz təkdi, gəldi və getdi.
Əbülhəsən xan İqbalBu yaxınlarda bir alim dostumuz İran Azərbaycanının məşhur ustad xanəndəsi Əbülhəsən xan İqbaldan da bizə müjdə yetirdi. O, 100-ə yaxın yaşı olan bu müğənninin indi də gənclik təravətilə oxumasını sevinclə bizə bildirdi.Dostumuzu dinlərkən ordu sıralarında Təbrizdə olduğum günlər yadıma düşdü.