Вагиф Баятлы Одер
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bu dünyadan arzularına çatmadan köçənlərin xatirəsinə*– Qarı nənə, qarı nənə,
Hərə öz çırağının quludurEyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,
Bircə damla göz yaşıSəndən bir istəyim,Bir diləyim yox, Tanrım,
Allahı bir olanın eşqi də bir olarUnudulacaq bütün sevdalarSevgi sevgiylə,dərt dərdlə unudulur.
Mənim kimisini diz çökdürməyəMəni bir gözəl səs aldadar ancaq,Bu dünyada anlaşılmaz hər nə var
Dizsiz iki çiçəkçün yanıq kamançada çalınan havaQeybdən gələn səs kimi,ölümqabağı nəfəs kimi
Böyüyər uşağın taleyi boydaSöykənmisən uzaq bir pəncərəyəO sevgili üzün, o şəkil üzün
Qeysin Leylini gördüyü gündən bir gün əvvəlHələ qanadı yoxdu,hələ yerüzünün oğludu o,
Bir qızın telləri əsdi üzüməGizlicə-gizlicə döndü buludlar,Gizlicə-gizlicə dindi umudlar,
Ar olsun, and olsun qara torpağaBu gözəli də soldurubdünya batdı günahına,
Sən də eşqdən güldün, oğlan?!Lap indicə səndin ölən?Son anında səndin gülən?
Sabah bəlkə də sevməyəcəklər məniZalım qızı! Üzün ay işığıyla dolub,gözlərin göz yaşıyla.
Torpağım da qısqanacaqNeyləsəm,Hamısı boş şey
Bir də bir kimsəni sevməyəcəyəmHər gün bir sevdaya düşüb inləyənbu dəli könlümə yanıram, dostlar.
Bu ayrılığa da yıxılma, könülQəm çəkmə, sıxılma, sıxılma, könül,Heç vaxt ayrılığa yıxılmamısan,
Uzun güzgü qabağındaUzun güzgü qabağındaöz-özüylə oynayan ayüzlü-
Bir də min il sonra dirilsəmÖlsəm, bir də min il sonra dirilsəm,Bu dünyada hər şeyin sonunu bilsəm?!
Yerüzündən Kainata top, tank nəriltiləriYerüzündən Kainata top, tank nəriltiləri, mərmi, mina, bomba gurultuları ucalmaqdadır. Onların altında səssiz minalar: – «De məni sevirsən», – «Mən səni cocuqtək sevirəm», «yenə de», – «mən səni cocuq anasına qısılıb anasının qucağında itəntək sevirəm», – «Yenə, yenə de» – «Mən sənin qoynuna qısılıb qoynunda, boynuna dolanıb boynunda, ulduzuna, ayına, dolanıb ulduzunda, ayında itmək istəyirəm» – «yenə, yenə de!»Ehey! Kainatın o başındakılar! Gurultunuzu da, nəriltinizi də eşidirəm. Deyəsən, məni sevdiyinizi qışqırırsınız, mən də, mən də sizi sevirəm. Sizi sevirəm, sizə sarı uçuram, sizə sarı uçuram.
Tanrım, bütün kainatda hamını hamıya sevdirTanrım, bütün kainatda hamını hamıya sevdir, həm də hamı hamını sevdirsin, hamı bu dünyaya sevgi yuvasına girəntək girsin, üzü heç gülməyənlərin də üzü gülsün, ən çox sevdirənlər ən çox sevilənlərdən olsun, İlahi.Tanrım, hamını ilkin yaratdığıntək
Bu göyüzündən o yana Tanrıyla öyünən körpə suVarı, yoxu – dibində daş,yanında da daş balası,
Bütün kainat, bütün göyüzü- Tanrının qapısı ağzı!Yer-göyüzündə kiçicik bir nöqtə yox,Göyüzünün kiçicik bir nöqtəsi!
Səni Allah yaradıbsa, Allaha lazımsan deməkMin illik dərbədər dərtdən,yadigar qəmdən də keçsən,
Dünyanın ruhi açılışı – bütün kainatçün İlahi kitablar ilkin bura enmiş, odur ki, yerüzü – bütün kainatın tək ibadət yeri, bütün kainatın, bütün duaların üzü bəriTanrım, Sən bütün Kainatın tək İbadət yeri – göyüzündə diz çöküb alın qoymağa Möhürdaşıtək Yerüzünü və öz yanınacan sonsuz ucalıq, sonsuz ibadəttək Eşqi yaratmısan, həm də bütün Kainat üçün İlahidən gələn Kitabları ilkin bura endirmisən. Həm də bütün duaların üzünü ən böyük İlahi İbadətə, bütün sevgilərin üzünü ən uca İlahi Eşqə doğru yönəltmisən. İlahi İbadəti, İlahi Eşqi bütün Kainata burdan yaymısan. Həm də əbədi sükuta qərq olmuş bütün Kainatda eşidilən ibadət və eşq pıçıltısından başqa səs yox. Bunları mənə Sən anlatdın, Tanrım.Ən uzaq ulduzlardan belə İlahi Eşq İbadətiyçün bura doğulmağa gələn milyonlarla adamların ayaqlarını eyni anda necə yuyub çatdıra bilməyimi, o ayaqları qoxlamaqdan niyə doymadığımı, bu dünyaya azıb gəlmiş, dünya hökmranlığına can atan yad ruhların nədən mənə dəymədiklərini də Sən anlatdın.
Göyüzündən – Allahın ayağı altından nurdən dənləməyəTanrıdan uzaqlaşdıqca insanlarqanadsızlaşır, qəddarlaşır onlar,
Ölməyə yox, qoxlamağa Vətən!Düşmən oxun haqlamağa –oxdan iti uçub gedən,
Düşmən yuxusuna yurdumuz girsə, o an duyuq düşüb onu vurmasaq, düşmən zamanında haqlana bilməzAzərbaycanı babəkləşdirməyə cəhd edən Ənvər Məmmədxanlıya*Əsil döyüşçüyə səngəri qəfəs!
Azərbaycan – su xanımlar, od ərlər, od bəylər yurduAzərbaycan – su xanımlar,od ərlər, od bəylər yurdu,
Ölüm hələ ölmək deyil, canlılarSiz də, siz də eşitdinizmi? Bunu Hadi dedi, ya Cavad, Yusif Vəzir dedi, Müşfiq dedi, ya Cavid:– Budurmu, budurmu ölüm?! Bundanmı qorxursunuz, ay zalımlar! Bundanmı qorxursunuz?!
Böyük oğullar ayaqyalın yüyürüb keçdikcə göyüzünün qatlarını Tanrı da göndərər sonuncu qatdan böyük oğulların çiyinlərinə böyük oğulların qanadlarınıBu Şeir dünyaya gələndə bu dünyada nə insan, nə də dar ağacı vardı.Şair həmişə olanları yox, olacaqları yazır.