Молла Панах Вагиф
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Duruban eşqilə güzar eylədim,Bir pərinin oldum mehman evində.
OynasınBaşına döndüyüm, toy adamları,Siz də deyin toya gələn oynasın.
Bu daqalGözdə cadugərlik, xalda fitnəlik,Canım üzdü, zülfi-ənbər bu daqal,
Aldı canım naz ilə ol gözləri şəhla pəriAldı canım naz ilə ol gözləri şəhla pəri,Ləbləri püstə, yanağı laleyi-həmra pəri,
Ey səbaEy səba, yarə de kim, avarə gördüm Vaqifi,Qəm əlindən bikəsü biçarə gördüm Vaqifi,
Gədə, mən qurban olum qaşları kaman bacınaGədə, mən qurban olum qaşları kaman bacına,Belə bir şux baxan kirpiyi peykan bacına,
Dilbər, nə deyim, sən kimi canan ələ düşməzDilbər, nə deyim, sən kimi canan ələ düşməz,Zülfün kimi heç zülfi-pərişan ələ düşməz.
Əzəldən biz də bir şəkər ləbi sevdik sevənlər təkƏzəldən biz də bir şəkkər ləbi sevdik sevənlər tək,Olub risva ağızdan-ağıza düşdük süxənlər tək.
Təzkireyi-NəvvabКто в Джеваншире сочинит хотя б один красивый бейт,Тот земляками будет чтим, с Мусой он мудростью сравнится.
Ağ gəlinDərdin məni heyvalara döndərdi,Ey saçları siyah, üzü ağ gəlin!
AğlayırQasid, tezcə yardan gətir bir xəbər,Ol gülü-xəndanım neçün ağlayır?
Bəri baxAla gözlü, sərvi boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
Təzkireyi-NəvvabEy Vidadi, yenə xan qulluğunda,Qaim olub, nə qiyamət eylərsən?
GəlinXumar gözlərini sevəndən bəri,Dəxi özgəsinə uymanam, gəlin!
GərəkBulud zülflü, ay qabaqlı gözəlin,Duruban başma dolanmaq gərək.
YoxdurKür qırağının əcəb seyrangahı var,Yaşılbaş sonası, hayıf ki, yoxdur!
ZülfünGərdənində, qamətində ayıb yox,Amma nə gözəldir pərişan zülfün!
Ayağa məniDilbər, həsrətindən xəstə düşmüşəm,Hicran qoymaz duram ayağa məni.
Ozər babısanEy dəhanı şəkər, ləbləri qəndab,Tən edər ləzzətdə ozər babısan!
Təzkireyi-NəvvabNaz ilə ta ol büti-tərsa kəlisadən çıxar,Sərxoşü xəndan bipərva kəlisadən çıxar,
Ey mahi-şərəf, mehrü vəfalər gətiribsənEy mahi-şərəf, mehrü vəfalər gətiribsən,Çox lütfü kərəm, cudü ətalər gətiribsən,
Ah... bir sərxoş nigarın dağı öldürdü məniAh... bir sərxoş nigarın dağı öldürdü məni,Günbəgündən hüsnünün rövnaqi öldürdü məni,
Hər səhər bad əsər, arızı-cananə dəyərКаждое утро веет зефир, ищет любимую на заре,Порою касается он ветвей, порой мокрых роз в серебре.
Sərasər bir yerə yığılsa xublarSərasər bir yerə yığılsa xublar,Sənin bir muyinə tay ola bilməz.
AşiqəmBir əndamı nəsrin, dodağı qönçə,Bir qaməti gülbün yara aşiqəm.
DeyiləmBahənə tutuban, bizdən gen gəzmə,Sirr sözün yadlara deyən deyiləm,
Ey huri liqalım, mələk simalımEy huri liqalım, mələk simalım,Gözəllikdə olmaz kimsə sən kimi!
Ey Kəbəm, Kərbəlam, Məkkəm, MədinəmТы Кааба, Кербела, Мекка, Медина моя!Ты священна всегда и благостна для меня,
ƏfəndiSiyah telli bir sənəmin ucundanBadə getdi din-imanlar, əfəndi!
HəsrətindəyəmÇox zamandır, yarın həsrətindəyəm,Gələydi, bir onu barı görəydim,