Самед Вургун
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hərəkət!Hərəkət!
İnqilab yurduDedilər hər sabah, hər axşam yenəBaxırsan yollara həsrətli gözlə...
Əmək və təbiətGünəş doğub yayılmadan qayaları dələrəkBalta vurar, külüng çalar yorulmayan qolları.
Yoldaş komandanBu gün dünya boyu bir axın var ki,İnsanlar ayrılmış iki cəbhəyə.
Bəzək və zinətDeyirlər arabir arxamca baxıbSadə geyimimdən gileylənirsən.
Çənə söhbətiQapılar bağlanır, gecə yarıdır,Gəzir pəncərəmin qabağında ay.
Sabahın türküsüEy səhər, ey Günəş, ey ulu qüvvət!Sən ey şəfəqlərdə çimən təbiət!
Zərdüştün xülyalarıÜç min il keçəcək dönəcək zamanBatacaq yaslara xain Əhrimən,
Füzulinin dərdiSən ey sevdalı sənətkar,Səsində min şikayət var.
Döyür pəncərəmi qışın rüzgarıDöyür pəncərəmi qışın ruzgarıVaxtsız ölümmüdür üstümə gələn?
Ruhumda ruhunun parçası vardırRuhumda ruhunun parçası vardır,Təşəkkür yetirək təbiətə biz.
Böyük şairin şərəfinəIAxıtdım alnımın inci tərini,
KaryeristOnun kinli gözlərində min tikanlı hiylə var,Hayla girər hər iclasa, ağızlardan söz qapar…
Sən utanSən utan! Bəllidir riyakarlığın!Fitnədən yoğrulmuş bütün varlığın.
OktyabrSən ellər toyusan, ellər bayramı,Könüllər mülkünün laləzarısan.
Gülə-güləMaral çıxdı dağ döşünəSəhər vaxtı gülə-gülə,
GöyərçinUkraynanın son baharı;Yağış yağır narın-narın.
Dəlilər eviLoğman fikirlərə qərq olduğu vaxt,Rəngi gah saralıb, gah da solardı…
BəstəkarBöyükdür insanın eşqi, hünəri,Həyat aşiqidir sənin də nəğmən.
DüşüncələrGah olur ki, ovçu könlüm dağlar aşaraq,Asta gedib, ağır gəzib, ellər dolanır…
Bolqarıstan haqqındaYam-yaşıl Bolqar göyləriniQartal kimi dolaşan
LaləLalə, rəngindəki yanğın, de, nədir?Niyə məlulsan, a dağlar qızı, sən?
Əgər səndən dönər isəm, nəsibim ahu-zar olsunƏgər səndən dönər isəm, nəsibim ahu-zar olsun!Baharım qar tökən qışlar, açılmaz bir diyar olsun!
Şikəstəyə məktubBaşına döndüyüm, əziz Şikəstə,Dinlə məni, halı yaman olmuşam.
DağlarYenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Matəm nəğməsiGedərkən sükuta gecənin qəlbi,Eşitdim sularda matəm nəğməsi.
SahildəEy vahi ki, ruhim yenə bır əski xəyalla...Sevdayi o halla
LeylasızÇökərkən axşamın qaranlıqlarıGözümdə bir qara bulud dolaşar.
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.