Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Касыда 12ای صفت زلف تو غارت ایمان ماعشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا
Касыда 180دلسوز ما که آتش گویاست قند اوآتش که دید دانهٔ دلها سپند او
Касыда 181عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او
Рубаи 272تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و تسلیم جوانی از من
Кыта 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Кыта 183آسمان داند که گاه نظم و نثربر زمین چون من مبرز کس ندید
Кыта 229مال کم راحت است و افزون رنجلاجرم مال مینخواهد عقل
Кыта 357خاقانیا ز خدمت شاهان کران طلبتا از میان موج سیاست برون شوی
Газель 15مستِ تمام آمده است بر در من نیم شبآن بت خورشید روی وآن مه یاقوت لب
Газель 80دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است
Газель 93تب دوشین در آن بت چون اثر کردمرا فرمود و هم در شب خبر کرد
Газель 94هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازددر جان شکند پیکان چون در جگر اندازد
Газель 126دل عاشق به جان فرو نایدهمتش بر جهان فرو ناید
Газель 246گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانمور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم
Газель 283از عشق دوست بین که چه آمد به روی منکز غم مرا بکشت و نیازرد موی من
Касыда 13نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صباعقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا
Касыда 56لطف ملک العرش به من سایه برافکندتا بر دل گم بوده مرا کرد خداوند
Касыда 142هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرمعالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Касыда 168Внимательно смотри, вот для тебя урок.Стал прахом город Медаин,— о, жалкий рок!
Касыда 187در ساحت زمانه ز راحت نشان مخواهترکیب عافیت ز مزاج جهان مخواه
Рубаи 20خاقانی اگرچه در سخن مردوَش استدر دست مخنثان عجب دستخَوش است
Рубаи 117هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشدیاد تو ز خاطرم فراموش نشد
Рубаи 152دُرّی که شب افروزتر از اختر بوداز گوهر آفتاب روشنتر بود
Рубаи 211Где яд, чтоб другом я его назвал,Где меч, чтоб счастьем я его считал,
Рубаи 223Опять от волн любви качаюсь я,От слез кружится голова моя.
Рубаи 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Рубаи 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Кыта 49قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دانکو ز شرف کعبهوار قطب کمال است
Кыта 54زیان تو در سود دانستن استتوان تو در ناتوانستن است