Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
"Can" deməklə candan can əskik olmaz,Məhəbbət artırar, mehriban eylər.
Газель 179رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی
OlaydıAman Allah, bu görünənAla gözlü yar olaydı.
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
QalmaqalƏvvəlinci məclisTürkiyə** (sair dövlətlərə). Bircə siz mənim işimə qatışmayın, qoyun mən öz əlimlə öz başım olum, işlərimi də düzəldim! Yəni Siz Makidoniyanın rahatlığını istəmirsinizmi? Sizin işiniz yoxdur, mən onu rahat edərəm.
Məktəb şərqisiMəktəb nə demək? Şəmsi-şəbistani-cəhalət.Məktəb nə demək? Gülşəni-ürfan, kəmalət,
KrımMən sənin torpağını gəzmişəm qarış-qarış...Ayağım yollarında qat-qat qabar bağlamış.
Стихотворение 46کودکی در بر، قبائی سرخ داشتروزگاری زان خوشی خوش میگذاشت
Beş il sonra“Ay qardaşlar, verin, verin!Əvəzini Allah versin!”
QalıbdırQəlbimdə şaxta var, çöldə bahardır,Ayrılıq saçımda gümüşü qardır.
Касыда 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
DələDələyə bax, dələyə,Quyruğu bir şələyə.
Газель 16ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟با جگر حرف میزند سازت
Ərənlər bu yolda hazırdır, hazırƏrənlər bu yolda hazırdır, hazır,Müsahib lövhini dəftərdən qazır,
Meşin qapılarGözləmə otağındaSaatlarla gözlərin
Tehrandan-ParisəKaç yil oldu, mən sənin babində növbət bəklədim,Sən şərab içdin, a zalım, mənsə şərbət bəklədim.
NikolaiyəKeçmişdə Rəşt şəhərində böyük Fransa dövlətinin baş konsulu olub, fars dilini yaxşı bilən müsyö Nikolaiyə yazılmış məktubun surəti**1872-ci il dekabrın 6-da Tiflisdən*
Olmaz1-ci variant**Ey Salatın, aşiqlərin sərində,
Oğul məhəbbətiİlk dəfə dünyaya sanki göz açdım,Mən yaşa dolmamış ağıla doldum.
Karvan yoluDünya ulu dünyadı,Dərdlə dolu dünyadı,
Belə olmazCəbhə xəbərlərinəMən daha inanmıram.
Torpaq və traktorQranit damarları ey çəlik qanlı torpaq,Paltarı sərt dəmirdən əli qalxanlı torpaq,
Ulaq və aslanBir xoruz ilə bir zaman eşşəkKənd içində gəzirdilər tək-tək.
A yara, məndənVaxt dolandı, gəldi keçdi zamana,Niyə əl çəkmədin, a yara, məndən?
İki filosofDostlar əhatəsində, fikirlər mühitində keçən ömür mənalıdır, hədər getmir. İllah da ki, dostlar həqiqi, səmimi, mötəbər ola. Hərəsindən bir söz eşidib öyrənirsən, kamal, mərifət kəsb eləyirsən.Mənim səmimi, mötəbər dostlarım çoxdur, hər səhər onlar ilə görüşürəm, salam-kalam eləyirəm, hər səhər üzümə gülən ilk müsahiblərim, məsləhət, məşvərətçilərim onlar olur. Bu səhər qapını açıb kitabxanama, dostlar məclisinə – sükut, təfəkkür xəzinəmə daxil olanda çoxdan həsrətini çəkdiyim iki nadir vücudun qabaq-qabağa əyləşib şirin söhbət etdiyini gördüm.
Taleyim mənimMus: Oqtay Kazıminindir*İl ötdü, ay keçdi,
Necə gülüm?Dostum, deyirsən ki, gül, həmişə gül!Səni sağaltsa da gülüş sağaldar.
Mənim gözlərimlə baxın BakıyaEyvanım Bakıya açılır mənim,Eyvanım bir görüş yerinə bənzər.
Qələmdəki mürəkkəbQələmdəki mürəkkəbməni yandırır.
Neyləsin?Qış qurtarar, yay olar,Oğlan qıza tay olar,