Eşq
Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can,Hər dəm üzə açdım iki yüz seyl ilə tufan.
Qəzəl 320Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran,Axıb gedər üzümə sel kimi ciyərdən qan.
Qəzəl 321Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm,Işi daim bu yazıq qəlbə cəzadır, bilirəm.
Qəzəl 322Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.
Qəzəl 323Səndən ürək qəmin, gözəlim, pünhan etmərəm,Bu eşqi gizli, ey gözəlim, bir an etmərəm.
Qəzəl 324Mən ona naləylə izhari-qəmi-dil etmişəm,Ağlaram, çün nalədən mən kam hasil etmişəm.
Qəzəl 325Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım,Aydın ola, kaş sənlə də bu suzi-nihanım.
Qəzəl 326Ol ləli-süxənguyinə aşiq dili-zarım,Qoy bir kam alım indi o ləblərdən, a yarım!
Qəzəl 327Biz heç zamanda tərki-rüxi-yar etmərik,Heç bir kəs etməyən işi zinhar etmərik.
Qəzəl 329Görəndə ruyini ayə necə baxım heyranKi, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Qəzəl 331Sanmayın məhrulərə aşiq olan tənha mənəm,Cümlə aşiqdir, fəqət eşqində tək rüsva mənəm.
Qəzəl 332Heç zaman sən özünü tabei-əğyar eləmə,Yenə bu aşiqi-sövdazədəni xar eləmə.
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 335Sənin hicrində, ey şəmim, düşüb zülmatə, zarəm mən,Keçir hər bir gecəm qəmlə, həmişə biqərarəm mən.
Qəzəl 336Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 338Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə!Eşqimin dağını gəl hicr ilə suzan eləmə!
Qəzəl 339Qaşların eşq əhlinin sevdasın artırmış hər an,Çün hilalın aşiqə sərməşqi-sevdadır, inan!
Qəzəl 340Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər,Kölgəsilə vurmasaydı arxadan ol simbər.
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 343Sinəm yarıldı, oldu ürək ləxtə-ləxtə xun,Hər ləxtə parə-parə düşüb, oldu sərnigun.
Qəzəl 344Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qıl,Lütf et, gözəlim, dərdi-dilə çarə əta qıl.
Qəzəl 345Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.