Saib Təbrizi: Kədərli
ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را
Qəzəl 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Qəzəl 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Qəzəl 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Qəzəl 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Qəzəl 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Qəzəl 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو
Qəzəl 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Qəzəl 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Qəzəl 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
Qəzəl 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
Qəzəl 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Qəzəl 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Qəzəl 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Qəzəl 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Qəzəl 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Qəzəl 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Qəzəl 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Qəzəl 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Qəzəl 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Qəzəl 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Qəzəl 6674دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟
Qəzəl 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.