Saib Təbrizi: Kədərli
بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Qəzəl 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟
Qəzəl 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی
Qəzəl 696عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را
Qəzəl 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟
Qəzəl 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Qəzəl 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را
Qəzəl 756در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما
Qəzəl 759یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما
Qəzəl 760چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما
Qəzəl 762داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
Qəzəl 764دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما
Qəzəl 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Qəzəl 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Qəzəl 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Qəzəl 799وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها
Qəzəl 804اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را
Qəzəl 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Qəzəl 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Qəzəl 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Qəzəl 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Qəzəl 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.