Qəzəl 694

بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6947

گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6958

ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 696

عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6973

تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 710

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 744

مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 756

در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 759

یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 760

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 762

داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 764

دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 770

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 775

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ماعمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 786

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 813

تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 831

بی‌قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 833

از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 847

بی‌خودی رفتن است دل‌ها راهوش واماندن است دل‌ها را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.