Bu, Leylinin bahari-ömri xəzana irdigidir

Saqi, gözə gəldi nəş'əyi-mey,Bir neçə qədəh yürüt peyapey!

Məhəmməd FüzuliMəsnəvi15362 dəq
Bu, Leylinin anasına vəsiyyət etdigidir və dust yadı ilə dünyadan getdigidir

Mə'budinə ərz qıldı razın,Bildirdi könüldəki niyazın:

Məhəmməd FüzuliMəsnəvi15365 dəq
Məcnunun Leyli vəfatından xəbərdar olduğudur və dust yadı ilə dünyadan getdigidir

Möhnət çəmənində gül dərənlər,Aləmdə yaman xəbər verənlər

Məhəmməd FüzuliMəsnəvi15367 dəq
Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə

Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə**Bir şəbi-deysur ki, sərməstani-büqayi nur badeyi-nəvamisdin məxmur və əsbabi-vəqayeyi-həvasdin məhsur idi. Ol gesəbəni-zar bir neçəyar iləç ün mahü səyyar bidarü şəb zindədar, gah mühibbi-razəsəlis vəmətlubeyi-niyazə ənis vəzəmani xümxaneyi-həsrətdin badənuşvə əşki-heyrətdin gülfüruşolub vəsaəti tərkibi-mükəvvinatdəsayiqü lahiq vətərkibi-əşkaldin nətayisi-layiq düzüb, vəqti seyri-müluk ratibəsindən mütəfəkkir vəaşiqü məşuq taifəsindin mütəzəkkir yekan-yekan tedadi-müstəidani-ferəqi-hər zaman edərkən, nagah süruşi-huşim ərseyi-xatirəbu möhməl məzmun yeritdi ki, aya nəsəhətdin müxəddəreyi-nəğli-Vərqavü Gülşa bavüsudi-sihazi-eşqihəqiqət təraz iləsəramədi-səhan vəhüsni-səmalda nəvadiri-dövrandurlar, bəzmi-məhəbbətdəüşşaqi-əzmanəsabiq vərəzmi-xüsumətdəRüstəmidastanəfayiq, meydani-hisrdəsərbazlıqlarıməşhur və əvani-zəsrdə vəfadarlıqlarımənşur. Əselle fohul, bəlağətpişeyi-farsi zəbanan valeh, qəbulifəsahətəndişeyi-türki bəyanan ədəmi-etibariləo bəyanın izdivasından xatirihəzimət vərüxsareyi-əzimət döndərüb, leyaliyi-əfkar və əyyami-emardəol bakirəyəhəmağuşvəol sovdayəhəmduşvəsami-zülal nəqllərindin badənuş olməmişlər. Bu ehmal zahiri-hal ol iki ruhə şəsereyi-məhəbbətəmüəddayixələlü pecman vəmouresi-zələlü xüsran olmağı əsəldin mizani-etibardəol kamil əyarlərin əyari-kari nöqsan vəol sərvi-sənubər nihadlar bir təərrüzibidadəulaşub hədəfi-tiri-təvəhhümi-xəta olalar. Bu haləmüqarin təlieyiilhamü iradat qəlbi-münkəsiriməbu iradət buraxdıvəgərdəni-idraki-xatirimə qəlladeyi-feyzi-izaət taxdıki, ey qəriqi-bəhri-təhəyyürü qəmanü həriqi-atəşitəfəkkürü hirman, əni Məsihiyi-natəvan, guya qayəti-qeyrətü vəfa vənəhayətiisməti-səfa rəva görməmişkim, ol pərdənişini-iffət vəbəzmi-ayini-şəhadətlərinin pərçəmi-əlamlarıhəvagir vənami-namiləri ifşapəzir olub, məhafilü məsalisdəhər bidərdədərdi-zəban vəhər naməhrəmərətbül-lisan ola. Nişəkim bu əzmandəçehreyi-müsameəhelyeyi-vəfa bədəlinəarayişinifaq düzülmüşvəsilsileyi-vəsləti-həqiqət təlsiq vəiqdi-əqidəti-məvəddət tənsiq bilkülliyyəüzülmüş, meyi-məhəbbəti-həqiqi, badeyi-məvəddətiməsaziyəzirdəst vənəşeyi-üzubəti-sami-ələst mərarəti-xümari-küdurətdən pəst olmuş. Çün il iki sitəmrəsideyi-aləmşühud gövhərləri ziar vəsövhərləri vəfadar vəalimiqdar idi, fələki-kəsrəftar ki, lazal işi, dəvarişi qəddarlıq və

Məsihi16285 dəq
Bəyani-hal

Badisəba, qurban olum, aç qapımı əsərək,Mənə səndən başqa yoxdur bu dünyada bir kömək.

Abbasqulu ağa Bakıxanov18282 dəq
Məqsədin kəşfi

Dostlar, mənim əhvalımdan siz olunuz baxəbər,Gorun mənim şadlığımdan qalmışdırmı bir əsər?

Abbasqulu ağa Bakıxanov18283 dəq
Can yaxan eşqin işığından bir şüa

Salam, sizə ey sevdanı bilən əhli-mərifət,Səlamətlik guşəsinə cəksin sizi məhəbbət.

Abbasqulu ağa Bakıxanov18287 dəq
Məhəbbət və vəfa şərtlərinin şərhi

Ey muxatəb, eşqə meyl et, dərdlərinə ver dərman,Allah eşqin bəlasilə edir bizi imtəhan.

Abbasqulu ağa Bakıxanov18283 dəq
Yarəb

Qurtarmadımı ağlamağın mövsimi, yarəb?Hər gündə münacat olunur məscidimizdə.

Əliqulu Qəmküsar18941 dəq
Məni

Tərlandı baxışın, gözün can alan,De çək caynağına, di darə məni.

Ağdabanlı Qurban19031 dəq
Düzüb tərsa, o xalın həlqeyi-zülfi-çəlipayə

Düzüb tərsa, o xalın həlqeyi-zülfi-çəlipayə,Gətirdin aşiqi-dilxəstəni fəryadü qovğayə.

Abdulla ŞaiqQəzəl19041 dəq
Vətən

Ey çeşmimin önündə mücəssəm, vətən, vətən!Qəlbim kimi ələmlərə həmdəm, vətən, vətən!

Abdulla Şaiq19051 dəq
Yetim cücə

Ay kiçicik, soluq cücəm,Boynu buruq, yoluq cücəm!

Abdulla Şaiq19061 dəq
Bülbüllərinən

Xara qismət oldu güllər,Sən ağla bülbüllərinən.

Ağdabanlı Qurban19061 dəq
Bir quş

Oturmuş nəğməzarında həzin fəryad edər bir quş!Alır gül yarpağından eşq dərsin, dad edər bir quş!

Abdulla Şaiq19071 dəq
Parçalar

Bərqi-əşarım saçar ətrafə atəşparələr.Şölələnmiş atəşi-şerimlə səngi-xarələr.

Abdulla Şaiq19081 dəq
Nişanlı qız

Zülmət gecədə nişanlı bir qızBir hüzn, kədər içində yalqız,

Abdulla Şaiq19081 dəq
Yetim

Soyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.

Abdulla Şaiq19081 dəq
Sərçə və qırğı

Sərçəni bir qırğı edərkən şikar,Bir tələyə oldu qəzadan düçar.

Abbas Səhhət19091 dəq
Vətənə qayıdarkən

Ey bulanıq Kür, dərə, səhra, çəmən!Bu görünən sənmisən, ah, ey vətən?!

Abdulla Şaiq19091 dəq
Qış gecəsi

Zülmət bürümüş göyü... uğursuzGöylərdə görünməyir bir ulduz.

Abdulla Şaiq19091 dəq
Qış

Parça-parça düşərək quşbaşı, göydən yerə qar,Sarılır ağ mitilə boz dərə, çöllər, dağlar.

Abdulla Şaiq19101 dəq
Gələcək qorxusu

Sislə, buludlarla qaralmış bayır,Mürgüləyir dağ-dərə, səhra, çayır.

Abdulla Şaiq19102 dəq
Bir mələkə

“Molla Nəsrəddin” məcmuəsinə*Mahtablı gecə... Kənari-dərya,

Abdulla Şaiq19101 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.