Mizani-əqvam

Bir ləhzə açıb dideyi-insafü mürüvvət,Qıl aləmi səncideyi-mizani-həqiqət.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Mücahidi-Millət

Ey toxmpaşi-məzrəeyi-elmü mərifət!Oldun qəriqi-mövceyi-ənvari-məğfirət.

Məhəmməd Hadi2 dəq
Mücahidi-millət Həsənbəyin ruhuna ithaf

Tiri-bəlayə sinəsüpərdir düha’lər,Mə’ruzi-tə’neyi-hümməqadır zəka’lər.

Məhəmməd Hadi3 dəq
Nasıl yüksəlməli?

(Böyük Tofiq Fikrətə kiçik töhfə)*Yüsəlməli, toxunmalı alnın səmalərə,*

Məhəmməd Hadi2 dəq
Nəğmeyi-əhraranə

Göründü mətləi-ümmidimizdən bari-hürriyyət,Təbəssümrizi-istiğnaydır rüxsari-hürriyyət.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Nəvayi-rindanə

Fədakarənə çıx meydana, əhrarənə cuş eylə,Sipəhsalar olub təftişi-əhvali-cüyuş eylə.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Nəvəhati-həyat

Cahan didəmdə durmuş bir zülamabad halında,Edir isbat mövcudiyyətin fəryad halında.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Nəyimiz var?

Nə iste’dadi-ülviyyət, nə də ürfanımız vardır,Dəyərsiz, xeyirsiz yüz min sürü nadanımız vardır.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Saqiyə bir niyazi-ricaməndanə

Saqi, ələ al cami-səfabəxşi-rəvani,Lütf eylə dəmadəm bizə ol ruhi-rəvani.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Sevgili şagirdlərimizə ərməğan

Dəbistan bir baharistan, onun əzhari ürfandır,Dəbistan bir nihalistan, onun əsmari ürfandır.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Sofiyə-zahidə

Sofi! Gəl öyrən həyatın tərzini heyvandən,Dersən insanəm, fəqət bibəhrəsən ürfandən.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Şirvan xatiratı

Rövşənayi-leyldə bir xərabəzarın mənzərəsi*Mehtab bir şəb idi, hava müşkbar idi,

Məhəmməd Hadi2 dəq
Şikvayi-aşiqanə, yaxud əlhani-pərişan

1Ey atəşi-eşqi məni hər dəmdə yaxan yar!

Məhəmməd Hadi3 dəq
Şərareyi-ruh

Tükəndi ömri-qiymətdarımız bidad altında!Qarardı nuri-iste'dad istibdad altında!

Məhəmməd Hadi5 dəq
Səhneyi-mübarizeyi-həyatda şanlı insanlar

Girdbadi-həyat önündə bəşər,Müttəsil, mütəssil digirləniyor,

Məhəmməd Hadi1 dəq
Şeyxlərə-işanlara

Afərin olsun sənə, ey “filusuf”i-zifünun!Pərvərişyabi-fünunun zümreyi-layə qilun.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Şüur

Kurluqdan nə yetər, aşiqi-nur olmalıyız,Tərk edib səfsətəni, əhli-şüur olmalıyız.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Pəriyi-vicdan

Düxtəri-napakdamən sanmayın hürriyyəti,Hər kəs olmaz rahyabi-hicləgahi-vüsləti.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Rəhgüzari-mətbuatda bir şükufeyi-maarif

Sabahleyin odamdan çıxıb mətbəəyə gedirdim. Kitab çantasını ziynəti-duşi-şətarət edən bir xristian balasına rast gəldim. Bu sevimli tifli-növxanın bir ədayi-mələkanə, bir vəz'i-vicdanpəsəndanə, bir tərzidilfiribanə ilə gülşəni-ətfal olan məktəbə gedişi həqiqətən nəzəri-diqqətimi cəlb etdi. Hənuz 8-9 yaşında bulunan bu gülqönçeyi-ürfanın könlümə ilqa etdiyi hissiyyati-mə'sumaneyi-kudəkanəsi şe'r olaraq dodaqlarımdan tökülməyə başladı:Ey iktisabi-elmə şitaban olan çocuq,

Məhəmməd Hadi3 dəq
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallı

Nədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?

Məhəmməd Hadi1 dəq
Rüfəqadan birinin məktubuna yazılan məhəbbətnamədir

Ey namə, sən ol kuyi-vəfadənmi gəlirsən?Ey peyki-bəşarət, o səmadənmi gəlirsən?

Məhəmməd Hadi1 dəq
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecə

Bu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!

Məhəmməd Hadi1 dəq
Lövheyi-təsviri maarif

Vətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.

Məhəmməd Hadi3 dəq
Lövheyi-bahar

Kitabi-təbiətdən bir vərəq*Xürrəm olur bahar görəndə xüramini,

Məhəmməd Hadi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.