Zamanın inqilabçılarına

Hardasız, ey vətən qayıqçıları?Qaldı dərya üzündə yelkəniniz.

Abdulla Şaiq19101 dəq
Sükutumdan şikayətçi bir qadına

Soruşursan: – Nədir bu əczü sükut?– Məni hüsnündür eyləyən məbhut,

Abdulla Şaiq19101 dəq
Qış

Parça-parça düşərək quşbaşı, göydən yerə qar,Sarılır ağ mitilə boz dərə, çöllər, dağlar.

Abdulla Şaiq19101 dəq
Gələcək qorxusu

Sislə, buludlarla qaralmış bayır,Mürgüləyir dağ-dərə, səhra, çayır.

Abdulla Şaiq19102 dəq
Bir mələkə

“Molla Nəsrəddin” məcmuəsinə*Mahtablı gecə... Kənari-dərya,

Abdulla Şaiq19101 dəq
Hamımız bir günəşin zərrəsiyik

Əsrlərdən bəri zülmə alışan,Qan içən, qan qusan, ey şər insan!

Abdulla Şaiq19101 dəq
Son bahar

Noldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,

Abdulla Şaiq19101 dəq
Murad

Tiflis şəhərinin yaxınlığında Kolbasan adlı kənd var idi. Bu kəndin dörd bir yanı bağlıq, meşəlik yerlər idi. Elə ki bahar olurdu, ağaclar çiçəkləyir, təpələr, yamaclar yumşaq ot və çiçəklərlə döşənirdi; rəngbərəng güllərin ətri kəndi bürüyürdü. Səhər-axşam quşların gözəl nəğməsinin arası kəsilmirdi. Bahar çağı bu kənd o qədər gözəl olurdu ki, insan baxmaqdan doymurdu.Belə tərifini etdiyimiz kənddə Bilqeys və Murad adında bacıqardaş yaşayırdı. Bilqeys olduqca mehriban və tərbiyəli bir qız idi. Hər gün bağçalarındakı tut ağacının altında palaz salardı; oyuncaq şeylərini də yığıb öz-özünə oynardı. Arabir qonşuları Səltənət də gələrdi. Hər ikisi birlikdə deyər, gülər, oynardılar; otaq bəzəyərdilər, bir-birinə qonaq gedib gələrdilər. Ayaqsayma, gəlin-gəlin oynardılar. Arabir də atası aldığı “Uşaq gözlüyü” kitabının şəkillərinə tamaşa edər və oxuyardılar. Günləri xoş və asudə keçərdi.

Abdulla Şaiq19106 dəq
Mahnı

Doğdu günəş qırmızıCan gülüm, can, can!

Abdulla Şaiq19101 dəq
Şair və qadın

Dramatik poemaŞəxslər

Abdulla Şaiq19118 dəq
Dağlar sultanı

Dan atınca xoruz, beçələr banlar.Dağ-dərədən çəkilməmiş dumanlar,

Abdulla Şaiq19112 dəq
İntizar

Çıxdı kənddən üç ayın müddətinə usta Səfər,Fəhləlik qəsdi ilə etdi yaxın şəhrə səfər.

Abdulla Şaiq19112 dəq
Göbələk

Tiflisdə olduğum günlərin ən bəxtiyar saatlarını “Gəncə bağında” keçirirdim. Qaynaşan gurultulu həyatdan özünü bir dağ yamacına çəkmiş və hər tərəfi uca, qalın divarlarla qucaqlaşmış bu bağın iri dəmir qapısından içəri girincə hər şeyi unudur, qarşımda başqa dünya, başqa aləm açılırdı. Təbiətcə ən gözəl bir lövhəyə təqlid edilərək düzəldilmiş bu bağın çox təbii görünən pərişan gözəllikləri, dolaşıq eniş-yoxuş yolları, başlarını bir-birinə əymiş uca və sıx ağacları vardı. Hər gün kəsə cığırlarla aşağıya, dərəyə qədər enər və orada bir daş üstündə oturub, saatlarla fikrə gedər, düşünərdim.Payızın dumanlı bir günü idi. Adətim üzrə, “Gəncə bağını” gəzdikdən sonra qısa addımlarla evə qayıdırdım. Birdən-birə arxadan eşidilən bir səsdən geri döndüm. Üst-başı təmiz, səliqəli geyinmiş bir gənc əli ilə “dur!” işarəsini verdi. Durdum. Yaxınlaşdı. Görüşdük.

Abdulla Şaiq19129 dəq
Pirin kəraməti

İyun ayının isti bir səhəri idi. Dar bir cığırla sıx ağacların altından kiçik bir təpəyə dırmanırdıq. Dostum Ağabəy: “Burada sənə göstərəcək maraqlı bir yer vardır” – deyib, daha sürətlə irəliləməyə başladı.Yoxuşu çıxdıq. Təpənin lətif otlarla döşənmiş seyrək ağaclı döşü ilə yeriyir və dostumun mənə göstərəcəyi maraqlı yerin nə olduğunu görmək üçün tələsirdim. Fəqət bu təpədəki incə, pərişan gözəllik məni o qədər məşğul etmişdi ki, hər şeyi unutmuşdum. Ətrafımızdakı fındıq, zoğal ağaclarına sarılmış yabanı üzüm və böyürtkən kollarının iri yarpaqları buranı sərin və yaşıl kölgəliyə çevirmişdi. Otların, çiçəklərin gözəl qoxusu yaxındakı yeni biçilmiş tarlaların ətrinə qarışdığından insan. ətrafı bürüyən rayihədən doymurdu. Arabir müxtəlif ağacların budaqları arasına sığınmış quşların cikkiltisi, kəsik-kəsik fəryadı eşidilirdi.

Abdulla Şaiq19129 dəq
Ağlaşma

ISəhərdən bəri iztirab və sıxıntılardan sonra yenicə yatağıma uzanmışdım ki, qonşu evdən yanıqlı bir şivən qopdu:

Abdulla Şaiq19122 dəq
İntiqamçı xoruz

İki pərdəli uşaq dramıŞəxslər

Abdulla Şaiq19121 dəq
Birinci pərdə

Səhnə yol ətrafında kiçik bir meşəni təsvir edir.*Kiçik ağaclar, kollar.*

Abdulla Şaiq19124 dəq
İkinci pərdə

Səhnə Səfər bəyin bağçasını təsvir edir.*Bağban** (bağı suvara-suvara oxuyur).

Abdulla Şaiq19124 dəq
Kimdir haqlı?

İki pərdəli mənzum komediyaL.N.Tolstoydan iqtibas

Abdulla Şaiq19121 dəq
Birinci pərdə

Səhnə Azərbaycan kəndlərinin birində əkinçi Rüstəmin evini təsvir edir. Gülsənəm,*qızı Fatıya cehiz hazırlayır. Sadə, fəqiranə döşənmiş bir otaqda iməci qadınlar oturub*

Abdulla Şaiq19125 dəq
İkinci pərdə

Rüstəm qapı ağzında bir kötük üzərində oturub çubuq çəkir, anası Qəmər*bir tərəfdə palaz salıb cəhrə əyirir. Gülsənəm, əlində matraq,*

Abdulla Şaiq191210 dəq
Çoban

İki pərdəli uşaqlar üçün teatrMəclisəhli

Abdulla Şaiq19121 dəq
Ürək tikmək və ya Qurban bayramı

Uşaqlar üçün bir pərdədə mənzum dramMəclis - əhli

Abdulla Şaiq19128 dəq
Sabirə

IO geniş alnı bir günəşli səma,

Abdulla Şaiq19123 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.