Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Qəzəl 355Ürək odunda yanıb, şəm tək iztirabım var,Alovlu qəlbim ilə dideyi-pürabım var.
Qəzəl 356Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi,Həvası özgələrin tərk edir bu cür sərimi.
Qəzəl 357Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 359Olmaz fələk bərabəri ol bargahının,Ay göydə bircə zərrəsidir gərdi-rahının.
Qəzəl 360Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndən,Olub qəm bəstərində cismü can bimar uzaq səndən.
Qəzəl 361Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarına,Ağlar ikən gülməyim gəldi onun göftarına.
Qəzəl 362Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda var,Açmamış bir qönçədir, gülbərgi-pünhan onda var.
Qəzəl 363Daha xoşdur ki, halımdan xəbərsiz qalsa daim yarKi, qeyrətdən həlak ollam, danışsa yar ilə əğyar.
Qəzəl 364Əgər ölmüşsə Məcnun, qalmışam mən yadigar ondan,Gedibsə Kuhkən, qalmış mənə indi bu kar ondan.
Qəzəl 365Sinə içrə qəlbimi divanə etdi eşqi-yar,Bağlanıbdır payinə can riştəsi zəncirvar.
Qəzəl 366Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz,Nəyə lazımdı keçir ömrü zəmanım sənsiz.
Qəzəl 367Könül ələmlərini mən verim xəbər, sən eşit!Xəbərsiz olma qəmimdən, bu pəndi məndən eşit!
Qəzəl 368Ey məst, bil ki, bir mənəm eşqində xunciyər,Mən bihuşam səninlə, barı olma bixəbər.
Qəzəl 369İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah,Sözün sübutu üçün olsun əldə iki güvah.
Qəzəl 370Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar,Rəşki-ruyindən yetişmişdir gülə yüzlərcə xar.
Qəzəl 371Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.
Qəzəl 372Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.
Qəzəl 373Gəlib keçdin, yolunda gör necə bu xaki-sər qalmış,Deyil gözlər, sənin addımlarından bir əsər qalmış.
Qəzəl 374Mənləsən, ah, mənə, heyf, deyilsən mail,Olmusan dildə ikən dəri-dilimdən qafil.
Qəzəl 375Bizi qəmzənlə, ey zalım, həlak etdin, yaman etdin,Çəkib xəncər yazıq aşiqlərə, sən qəsdi-can etdin.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 377Ya rəbb, o dərdsiz dərdimə dərman edər, ya yox?Bir dərdə düçarəm, ona çarə edər, ya yox?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.