Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişanKi, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.
Qəzəl 307Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm,Bəlkə bətnində Məsihasını bəslər Məryəm.
Qəzəl 308Ondan soruşun sirri-dəhanı, nə bilim mən?Allah bilir ol razi-nihanı, nə bilim mən?
Qəzəl 309Könlümü dərdə salan ol ləbi-meygun olmuş,Nə edim, yoxdur əlacım, ürəyim xun olmuş.
Qəzəl 310Mən uşaq tək ağlamaqdan başqa aləm bilmirəm,Dərdimi bir kimsə bilməz, mən özüm həm bilmirəm.
Qəzəl 311Eşqin ilə yenə könlümdə məlalım vardır,Nə dil ilə deyim, ey şux, nə halım vardır?
Qəzəl 312Gəzirkən kölgə kuyində məni rəşk etdi sərgərdan,Səni görməkliyə onda göz olsaydı, verərdim can.
Qəzəl 313Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.
Qəzəl 314Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür,Göz yaşlarım ol ləli-dürəfşanın üçündür.
Qəzəl 315Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim,Güli-sədbərgi-bahari-qəmi-eşq oldu tənim.
Qəzəl 316Pəriüzlü gözəllərin sevgisindən necə bir an uzaq olum,Dünyaya bir iş üçün gəlmişəm, işsiz necə olum?
Qəzəl 317Özümə söz verdim ki, daha faydasız bir iş görməyim,Cəfakar gözəllərə sarı getməyim.
Qəzəl 318Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm,Etdikcə o, cəfanı, mən azar çəkmişəm.
Qəzəl 319Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can,Hər dəm üzə açdım iki yüz seyl ilə tufan.
Qəzəl 320Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran,Axıb gedər üzümə sel kimi ciyərdən qan.
Qəzəl 321Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm,Işi daim bu yazıq qəlbə cəzadır, bilirəm.
Qəzəl 322Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.
Qəzəl 323Səndən ürək qəmin, gözəlim, pünhan etmərəm,Bu eşqi gizli, ey gözəlim, bir an etmərəm.
Qəzəl 324Mən ona naləylə izhari-qəmi-dil etmişəm,Ağlaram, çün nalədən mən kam hasil etmişəm.
Qəzəl 325Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım,Aydın ola, kaş sənlə də bu suzi-nihanım.
Qəzəl 326Ol ləli-süxənguyinə aşiq dili-zarım,Qoy bir kam alım indi o ləblərdən, a yarım!
Qəzəl 327Biz heç zamanda tərki-rüxi-yar etmərik,Heç bir kəs etməyən işi zinhar etmərik.
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Qəzəl 329Görəndə ruyini ayə necə baxım heyranKi, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.