Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Qəm yolunda diləsən kim, ola bir yar sənə,Ey könül, cam götür kim, ola qəmxar sənə
Qəzəl 235Hüsn bağı gül camalından alıbdır ziyvəri,Fəth olunmuş kirpiyin tiğilə eşqin kişvəri.
Qəzəl 236Rəhi-eşqə düşəli yarım olubdur tovfiq,Yoxdur tovfiqdən özgə mənə bu yolda rəfiq.
Qəzəl 237Tərk etdi yar, etdi məni biqərar eşq,Şamü səhər olubdur işim ahü zari-eşq.
Qəzəl 238Könül dərdi sənin eşqindən olmuş aşiqə hasil,Nə hasil kim, bu dərdi-dildən oldun sən özün qafil.
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Qəzəl 240Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.
Qəzəl 241Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil,Biz də mərizi-eşqik, bizdən sən olma qafil.
Qəzəl 242Qəmi-hicrində mənə vermədi üz bir elə halKi, görünsün, eşidilsin, eləsin dərk xəyal.
Qəzəl 243Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil,Bu qəmli könlümün halından olma gəl qafil.
Qəzəl 244Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni,Qəlb gözdən, göz könüldən hər zaman istər səni.
Qəzəl 245Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil,Böylə bir sevdayə heç kəs dözməyə qadir deyil.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 247Sabah bayramdır, ey ömrüm, aman ver, eyləmə təcil,Səhər olsun, məni xəncərlə qurban etsin ol qatil.
Qəzəl 248Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün,İşi müsibət ilə iztirabdır könlün.
Qəzəl 249Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.
Qəzəl 250Tökülüb zülfi-pərişan üzünə halə misal,Arizin bədrə dönüb, var iki yanında hilal.
Qəzəl 251Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim,Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 253Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən,Eşq odunda yanıb axırda külə döndüm mən.
Qəzəl 254Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum,Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.
Qəzəl 255Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Qəzəl 256Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim,Sən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.
Qəzəl 257O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördümKi, ta vəsli nəsib oldu, öz ömrümdən səmər gördüm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.