Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Dil əsiri-ol ləbi-gülbərgi-xəndandır yenə,Adətim bülbül kimi fəryadü əfğandır yenə.
Qəzəl 211Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər,Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.
Qəzəl 212Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir,Gecələr həmnəfəsim naleyi-zarım bəsdir.
Qəzəl 213Xəlqlə həmsöhbət olmaqdan, könül, kəsdin həvəs,Qeyri kəsdən qorxmuruq, bizdən də qorxmur qeyri kəs.
Qəzəl 214Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır,Hamı sevir, nə mənim təkcə nazlı yarımdır.
Qəzəl 215Qəmində naleyi-zarı mənim tək heç kəsin yoxdur,Cahanda çeşmi-xunbarı mənim tək heç kəsin yoxdur.
Qəzəl 216Ya Rəb, bəhəqqi-xatiri-rindani-dürdnuş,Bir an unutmasın bizi ol piri-meyfruş.
Qəzəl 217Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan,Guya ki, öz gəlməyinə oldu peşiman.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Qəzəl 219Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?
Qəzəl 220Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.
Qəzəl 221Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən,Eylə risva qıldı, oldum xar mən, biçarə mən.
Qəzəl 222Yarpağın tutdu bərabər gül o məh tələt ilə,Başına çırpdı o yarpağı səba hiddət ilə.
Qəzəl 223Həmdəmin heyrətdir ancaq, ayrı düşsəm yardən,Neyləyim, əfsus kim, heyrətdəyəm hər kardən.
Qəzəl 224Qəhr edər yarım, ona gər mahi-taban söyləyəm,Məndən ikrah eyləyər, sərvi-xuraman söyləyəm.
Qəzəl 225Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan,Vəfanı səfheyi-ixlasə nəqş qıldı zaman.
Qəzəl 226Aləmi gəzməyimizdən bizə yar idi qərəz,Çəməni seyr eləməkdənsə, şikar idi qərəz.
Qəzəl 227Ənbərdən ay camalını salmış həsarə xət,Bənzər o gül üzarın üçün pərdədarə xət.
Qəzəl 228Cəhənnəmdən verir aşiqlərə hər gün xəbər vaiz,Cahanda görməmişdir başqa yer mütləq məgər vaiz?
Qəzəl 229Canan yolunda başını eylər nisar şəm,Olmuş bu yolda ömr uzunu payidar şəm.
Qəzəl 230Cananımın vüsal xəlvətinin məhrəmi oldu çıraq,Can telinə qibtədən çıraq od vurdu.
Qəzəl 231Gördü məhrəm məni ol sevgili cananə çıraq,Rəşkdən saldı məni atəşi-suzanə çıraq.
Qəzəl 232Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən,Sənin cövlanın almışdır inani-ixtiyar əldən.
Qəzəl 233Boy atdın, gözüm bəla oxuna hədəf oldu,Cilvələndin, ixtiyarımın yüyəni əlimdən çıxdı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.