Səlcuq dövrü
Sən ey bütün bəşərə şərəf, yaraşıq olan,Ey dünyanın gözünə əbədi işıq olan
Sirlər xəzinəsi, fəsil 12Bu qədər gözəl gülü tərənnüm eyləyən mənBir bülbüləm bağında könül açan, nəğməzən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 14O başı pozuq sözlər, o qafiyəsiz sözlər,Sərrafların yanında qiymət almışsa əgər
Sirlər xəzinəsi, fəsil 15Günəş elə ki, enib əlinə qalxan aldı,Yer də mavi səmayə öz kölgəsini saldı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 16Tərbiyə verənimsə ədəb nurini saçdı,Mənə doqquz fələkin düyünlərini açdı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 18Bir dəfə öz tayının dalınca gəzdirib gözİki-üç munisilə danışdı iki-üç söz,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 19Əzəliyyət fərşində sürüb öz həyatını,Nə etdisə onunçun aldı mükafatını.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 20Bu aşiqlik meydana salmamışkən vəlvələ,Yoxluqda varlıq səsi eşidilmirdi hələ.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 21Bir ədalətli padşah baş yastığa atınca,Zalım bir şahı gördü yuxusunda, yatınca.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 22Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 23Nuşirəvan qoşunla çıxmışdı bir gün ova,Düşdü öz dəstəsindən uzaq, at qova-qova.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 24Ey məğrurlar ağası, qüruru tərk et bir an!Səndən yaxşılıq görsün, feyz alsın bütün cahan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 25İstirahət çağında seyrə çıxdığı zaman,Rast gəldi saf ürəkli bir adama Süleyman,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 26Ey mərdliyi əlindən tez yerə salan adam,Biganəlik üzündən yolunu azan adam.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 27Zülm edib bir qarıya çox uddurmuşdular qan,O da Sultan Səncərin tutaraq yaxasından,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 28Həyatın xoş günləri çatdı vida çağına,Torpaq yelin, su odun atıldı qucağına.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 30Bu pərdənin dalında mahir bir oyunçu var,Əgər yoxsa, bəs hardan çıxdı bu oyuncaqlar!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 31Bir ovçu vardı xeyli hünərli, uzaqgörən.O, dolanıb, gəzmişdi çox mənzil, səhra, çəmən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 32Ey göylərin əzizi, aləm sənə göz dikir.Nazını həm yer çəkir, həm də ki, fələk çəkir.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 33Fridun öz yanınca alıb iki-üç nəfər,Çölə gəzməyə çıxdı dostlar ilə bir səhər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 34Vücudundan çox əvvəl yarananlar, doğrusu,İçməmişkən bir damla səxa dənizindən su,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.