Səlcuq dövrü
Oğlum Məhəmmədə nəsihətSən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetkin!
Leyli və Məcnun, fəsil 10Ölən qohumlarımdan xatirələrSaqi, harda qaldın? Mən meypərəstəm!
Leyli və Məcnun, fəsil 11Bu söz incisini düzən zaman mən,Böylə danışmışdı bu nəqli deyən:
Leyli və Məcnun, fəsil 12Hər gün parladıqca sübhün güzgüsü,Doğardı şərqin də Yusif üzlüsü.
Leyli və Məcnun, fəsil 13Məcnunun eşqi haqqındaYuxusuz gözlərin taxtına sultan,
Leyli və Məcnun, fəsil 14Məcnunun atasının Leyliyə elçi getməsiElə ki, yar yolu bağlandı bir gün,
Leyli və Məcnun, fəsil 15Leylinin eşqi ilə Məcnunun ağlayıb sızlamasıMəcnun qohumların yalvarışından
Leyli və Məcnun, fəsil 16O sövda bayrağı qalxandan bəriLeylinin hüsnü tək tutdu göyləri.
Leyli və Məcnun, fəsil 17Ata eşitdikcə onun səsini,Alıb yerə vurdu əmmaməsini.
Leyli və Məcnun, fəsil 18Kəklik qarışqanı dimdikləyərək,Onu dimdiyində sıxırdı bərk-bərk.
Leyli və Məcnun, fəsil 19Murad dastanının ilk səhifəsi,Gözəllik mülkünün baş sərkərdəsi,
Leyli və Məcnun, fəsil 20Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda:
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
Leyli və Məcnun, fəsil 22Nofəl bu xoş olan umu-küsüdənOdlarda mum kimi yumşaldı, bilsən.
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Leyli və Məcnun, fəsil 24Bu söz gövhərini tapıb kəşf edənDastan qapısını açır sinədən:
Leyli və Məcnun, fəsil 25Məcnunun ahuları azad etməsiDinləyin bu ötən, sədəfli sazı,
Leyli və Məcnun, fəsil 26Açdı gözlərini yuxudan səhər,Sarı köynək geydi o mavi göylər.
Leyli və Məcnun, fəsil 27O göylər pərisi günəş yananda,Səhər pərdəsindən baş qaldıranda
Leyli və Məcnun, fəsil 28İbn-Səlamın dastanıMəna dənizinin qəvvası insan
Leyli və Məcnun, fəsil 29Leylinin ərə getməsindən Məcnunun xəbər tutmasıBağdad ellərinin söz yaradanı
Leyli və Məcnun, fəsil 30Atasının Məcnunun görüşünə getməsiFars nəslindən olan şirin dil dehqan
Leyli və Məcnun, fəsil 31Atası görüncə dərdli oğlunu,Eşqin girdabında boğulduğunu,
Leyli və Məcnun, fəsil 32Bir gün, təsadüfən, doğanda səhərŞikara gedirdi çölə bir nəfər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.