Rəfiq Zəka Xəndan: Sovet dövrü
Kimlər qoca dünyamızı sərhədlərə bölmüş?Həsrətlilərin arzusu könlündə gömülmüş!
Sönən deyildirKim deyir, bir sabah sönər bu dünya,Günəş sönməyincə sönən deyildir!
NeylərQuzğunlar sürüsü dağları yıxmaz,Çirkablar çırpınan odlara neylər?!
GülüstanlarAyıran çoxmudur arifləri nadanlardan?Uzaq olmaq dilərəm maskalı insanlardan,
AhəngVarlıqda hər şeyin öz ahəngi var,Nəğmə ahəngi var, söz ahəngi var.
Zülmət gecəBu gecə bir qərib qaranlıq var,Bu qaranlıqda min toranlıq var.
Axıb gedən günlərimizÖlüm sahili yox, dəniz,Sularını bölənmi var?!
ƏrdəmlilərSöz almayaq nə ərəbdən, nə farsdan,Yetər bizə aydan arı dilimiz.
Bir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqdaBir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqda,Qoyma nadanlığı vicdanına bir anlıq da!
BizAnadan olmaya bilərdik biz,Nə yaşardıq, nə də ölərdik biz,
ÜzüntüNə qədər canlıydı o səmavi tül,Duydum o şəfəqli üzün tülüymüş.
El gücü – sel gücüDünya bir günəşli ömür sərgisi,Çeşidli dillərdə könül şərqisi,
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
Mən Qara dənizə aşiq olmuşamDostum Fəraməz Maqsuda*Hər kəs bir gözələ bağlayır könül,
Sabah yeliSabah yeli, sabah yeli,Nə əsərsən dəli-dəli?
Şair sevgisiO şairin ki varlığıOlunca dərbədər, sevər,
QurdTülküdən hiyləgər olan bir ovçu,Bir qurdu öldürüb, mükafat aldı.
UmacağımBu dünyada mənim kimsəm olmadı,Sanma, oğul, qəmim, qüssəm olmadı.
Sənsiz eylərəmmi aləmə rəğbət?Sənsiz eylərəmmi aləmə rəğbət?Olub həsrətinlə qəlbim bir qırıq.
SonraMən sənin haqda nə duydumsa, ürəkdən yazdım,Ruhunu, varlığını hiss edərəkdən yazdım!
YurdumSeyranım onun, seyrim onundur,Dünyada səfam, xeyrim onundur.
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Şair kimiDivanə eylədin məni,Sevgin içimdə sirr kimi,
Yaralı qurdAlparslan Türkeşə*Bilə bilməm, nə gətirdi məni heyvanxanaya,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.