Məhsəti Gəncəvi: Təbiət və bahar
Ağzın, gözün, ey lalə üzlü, şux, göyçək,Almış elə bil, püstə, badamdan örnək.
Rübai 139Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübai 151Güldün, çəmənə qırmızı güllər sərdin,Çovğunlu qışı güllü yaza döndərdin.
Rübailər, 155Dərdin o buluddur ki, tökər gözdən qan,Dərdin o zəhərdir ki, ona yox dərman.
Rübai 156Duzsan, elə bil, tamam lətafətsən sən.Tər gül kimisən, bütün təravətsən sən.
Rübailər, 162Hiyləylə tutub əllərimi bağlarsan,Zülfünlə də bütpərəstə gün ağlarsan.
Rübai 163Yaz vaxtı su üstündən özgə yer seçmə,Bir yasəmən üz yarın sözündən keçmə.
Rübailər, 165Şehdən payız içmişdir ağaclar badə,Sərxoşca bir il çiçək tutur röyadə.
Qəzəl 4در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با نالههای خویشتن
Rübailər, 183Bir cismimə bax: içində qəlbim viran!Bir canıma bax: düşübdür oddan tufan!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.