Nəyyir Təbrizi: Təbiət və bahar
شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان
Atəşkədə, fəsil 31بوستان لاله رویان حجیزشد ز تاراج خزان چون برگ ریز
Atəşkədə, fəsil 36شاه خاور چون علم بر بام زدبا جرس بانگ رحیل شام زد
Digər şeir 10کافر عشقم و سودای بتانم دین استزاهد از حق مگذر دینی اگر هست این است
Digər şeir 36شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
Ləali-mənzumə, fəsil 7شهید عشق که تنگ است پوست بر بدنشتو خصم بین که به یغما زره برد ز تنش
Ləali-mənzumə, fəsil 8تا خبر دارم از او بیخبر از خویشتنمبا وجودش ز من آواز نیاید که منم
Ləali-mənzumə, fəsil 11ائتدی غم طغیان سرور قلب ناشادیم اویاناود دوتوب جلم چخوب قلا که فریادیم اویان
Ləali-mənzumə, fəsil 12الوداع ای سرو ناز گلشن جان الوداعالودای ای اکبر ناکام عطشان الوداع
Ləali-mənzumə, fəsil 16برادر بیتو در چشمم جهان تنگست مینالمفلک را بیسبب با من سر جنگست مینالم
Ləali-mənzumə, fəsil 20برادر ایمنم با تو در ایندشتچو نالان بلبلی برطرف گلگشت
Ləali-mənzumə, fəsil 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Ləali-mənzumə, fəsil 57چه سرودیست که اینمرغ خوش الحان آوردمژده باد بهاری بگلستان آورد
Ləali-mənzumə, fəsil 62دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینیبکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
Qəzəl 8صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را
Qəzəl 9کس نزد پای بگویت که نه سر داد آنجاروید از خاک مگر خنجر بیداد آنجا
Qəzəl 13بی می نتوان برد بهسر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را
Qəzəl 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Qəzəl 28مگر قدم به ره عشق هشتن آسان استسر سران جهان ریگ این بیابان است
Qəzəl 29همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر استمن تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است
Qəzəl 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است
Qəzəl 41تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
Qəzəl 49دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد
Qəzəl 58نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.