Nəyyir Təbrizi: Təbiət və bahar
Qəzəl 68
زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Qəzəl 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Qəzəl 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Qəzəl 95کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
Qəzəl 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Qəzəl 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
Qəzəl 122به خطا میرمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من
Qəzəl 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Qəzəl 136دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.