Qəzəl 2

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا راکه به ماسوا فکندی همه سایه هما را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 7

شب به هم درشکند زلف چلیپایی راصبحدم سردهد انفاس مسیحایی را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 8

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی رانجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

طبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاای رخت چشمه خورشید درخشانی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 19

ماهم که هاله‌ای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 20

ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن استروز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 24

منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 25

کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستبیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 28

هیچ آفریده‌ای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 29

خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 31

برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 38

مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

شباب عمر عجب با شتاب می‌گذردبدین شتاب خدایا شباب می‌گذرد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 41

جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردوداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 42

آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 45

کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.