Qəzəl 136

فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 137

زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 139

ز دریچه‌های چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 141

دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی می‌برند از من سیه‌چشمان شیرازی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 144

رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 146

ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 147

خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 148

خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 149

نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنیخاری به خود می‌بندی و ما را ز سر وا می‌کنی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 154

امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 161

مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پاره‌های دلم ای پری رفویی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 162

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می‌کند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.