Səməd Vurğun: Təbiət və bahar
Mənim düşkün könlüm sizdən eləyirBu fərz olan təmənnanı, cavanlar.
ŞuşaQoynuna girməyə qalmışdır bir az,Könül fərəhlənib eylədi pərvaz;
ÇiçəkGözəl çiçək, dalğalanır dağ döşü,Nədir o tərpəniş, dəryamı yoxsa?
Dan yıldızıÖpərkən gecələr dəsti-səbahiDuyurdum hərəkət namütənahi…
SəyahətEy vətən! Ey ana! Açıldı yolum,Ümidim sənəmi, qurbanın olum?
Bizim dağlarınDün oxdum şerini, düşdü yadımaGülümsər dövranı bizim dağların.
MüəllimlikMüəllimlik — bu bir incə sənətdir,Bu yolu hər gedən olmalı incə.
Nə vaxt güləcəyəm?Nə qədər məyus, ah, nə qədər ölgün,Nə qədər cansızam yenə mən bu gün.
Ellər gözəliNal tökən dağları yel kimi keçər,Hər zümrüd yamacdan bir çiçək seçər,
SənətDüyünlü dağları kökündən vuranƏmək cəbhəsində amansız duran,
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!
QafqazBilsin axtaranım, tanışım, dostum,Eşitsin dənizlər, qaralar*məni
Bir yaz sabahının ilk azanıydıBir yaz sabahının ilk əzanıydı,Süzüldü gözlərim xumarlanaraq.
Ömrün pərişan günləriAçılıb gülsün, əzizim, hər çəmən, hər laləzar,Solmasın, yavrum, a Leyla, novbaharın gülləri
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
Kür çayıAyrı dağlar kimi qol-qanad atan,Coşqun dalğaları buluda çatan,
Yazla qışın deyişməsiYenə fikrim seyrə çıxdı yer üzünü başdan-başa,Dünya böyük bir tamaşa...
Bizim gəncliyəBizim gənclik bəsləmişdir, böyütmüşdür aslanları.Bu gəncliyin gözlərindən oxuyuruq ilk baharı:
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
Qızıl şahinlərTərlan kimi qıy vuraraq buludlardan-buludlara,Uçub gedir şahinlərim dumanları yara-yara.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.