Həmam Təbrizi: Təbiət və bahar
آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
Müfrəd 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Qəzəl 1چون سحر از بوی گل گشت معطر هوااز نفس یار ما داد نشانی صبا
Qəzəl 7مکن ای دوست ملامت من سودایی راکه تو روزی نکشیدی غم تنهایی را
Qəzəl 16بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست
Qəzəl 17در پی آن میدوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
Qəzəl 20حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Qəzəl 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Qəzəl 24بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحبنظر است
Qəzəl 25حسن تو را ممالک دلها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است
Qəzəl 26رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است
Qəzəl 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Qəzəl 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Qəzəl 37مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است
Qəzəl 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Qəzəl 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Qəzəl 50یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد
Qəzəl 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Qəzəl 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
Qəzəl 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Qəzəl 57رندی و برناپیشهای میر مغان را میرسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد
Qəzəl 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Qəzəl 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Qəzəl 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.