Həkimə Billuri: Təbiət və bahar
(Nəğmə)*Yadındamı, gözəl yar,
Necə gülüm?Dostum, deyirsən ki, gül, həmişə gül!Səni sağaltsa da gülüş sağaldar.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
Səni qəlbən sevirəm mənSən gözəlsən bahar qədər,Aylar, illər, qərinələr
Azadlıq baharıBahar gəlir, nə qədər sevimlidir bu bahar,Azadlıq, bu baharda sənə ümidimiz var!
TəbrizQollarım dolanar boynuna bir gün,Yenə baş qoyaram dizinə, Təbriz.
MənəmMeşələr payızda saralıb-solar,Baharda yarpağı tökülən mənəm.
QarabağımQarabağım,Qara sözün kim yazmışdır taleyinə?
Yaşıl dünyamDağlar da, düzlər də qızılı donda,Mənim gözlərimə yaşıl görünür.
HardasaHardasa göy gurladı,Hardasa çaxdı şimşək.
AnaBaxıram surətinə, solğundur,Baxışın qəmli, gözün dolğundur.
BakıBakı, doğma vətənimsən,Qızılgüllü çəmənimsən.
Qəlbimin parçasıQəlbimin parçası hər şerim ki, var,Ürək ağrılarım, ürək qanımdır.
İstərəmİstərəm bu dünyada elə ömr eləyim ki,Hərarətim günəş tək məndən sonra da qalsın.
İnanmaƏgər gəlib desələr tufanlar almış məni,Sıldırım qayalara, daşlara çalmış məni.
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
HardasanAnamla sevincim axşam itəndə,Məni səhər çağı tapdı iztirab.
SənsizəmBağa girdim, qəlbim açılmadı,Çəmənə üz qoydum, ətir saçılmadı.
Xəzər sahilində düşüncələrDənizi, sahili çox sevir ürək,Ağ qanadlı qağayı səsli,
Mən səndən deyimSəhər gözlərini təzəcə açmış,Budaqlar danışır hey həzin-həzin.
QızılgülQızılgül çağırdı məni bir səhər,Yanına tələsdim bülbülsayağı.
MiniatürlərÜzgüçütək dənizdə ay bu gecə üzür hey,Dalğalara işıqdan boyunbağı düzür hey.
Öz-özünə bitən güllərTəbriz küçələrində gəzir bir dəstə uşaq.Səhərdən axşamadək gəzir, dolanır, ancaq
Qaçağı el saxlarQaçağı el saxlar, el bilir bunu,Elə şairi də eli saxlayar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.