İrəc Mirzə: Təbiət və bahar
تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی
Pərakəndə şeir 5باغ خندان ز گل خندان استخنده آئین خرمندان است
Məsnəvi 11برزگری کِشته خود را دِرودتا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!
Məsnəvi 12عاشقی محنتِ بسیار کشیدتا لبِ دِجله به معشوق رسید
Məsnəvi 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Qəsidə 8برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند
Qəzəl 1قمر آن نیست که عاشق بَرَد از یاد او رایادش آن گُل که نه از کف ببَرَد باد او را
Qəzəl 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Qəzəl 9یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر
Qəzəl 14ما خریدیم به جان عشق تو نی با زر و سیمبه زر و سیم خَرَد عشقِ بتان مردِ لئیم
Qitə 7رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
Qitə 28اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد
Qitə 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
Qitə 57صبحدم کاین مرغ گیهان آشیانبال بگشاید فراز کوهسار
Qitə 89با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی
Yeni qalıbda şeir 1شد فصل بهار و گُل صلا دادبر چهرۀ خوب خود صفا داد
Yeni qalıbda şeir 2صبحدم کاین طایر چرخ آشیانآفتابی گردد از بالای کوه
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 1صبح نتابیده هنوز آفتابوانشده دیدۀ نرگس ز خواب
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.