Arifnamə, fəsil 10

تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی

İrəc MirzəMəsnəvi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

باغ خندان ز گل خندان استخنده آئین خرمندان است

İrəc Mirzə1 dəq
Məsnəvi 11

برزگری کِشته خود را دِرودتا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!

İrəc MirzəMəsnəvi2 dəq
Məsnəvi 12

عاشقی محنتِ بسیار کشیدتا لبِ دِجله به معشوق رسید

İrəc MirzəMəsnəvi2 dəq
Məsnəvi 24

طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید

İrəc MirzəMəsnəvi1 dəq
Qəsidə 8

برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəzəl 1

قمر آن نیست که عاشق بَرَد از یاد او رایادش آن گُل که نه از کف ببَرَد باد او را

İrəc MirzəQəzəl1 dəq
Qəzəl 8

چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید

İrəc MirzəQəzəl2 dəq
Qəzəl 9

یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر

İrəc MirzəQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

ما خریدیم به جان عشق تو نی با زر و سیمبه زر و سیم خَرَد عشقِ بتان مردِ لئیم

İrəc MirzəQəzəl1 dəq
Qitə 7

رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 28

اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 56

وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر

İrəc Mirzə2 dəq
Qitə 57

صبحدم کاین مرغ گیهان آشیانبال بگشاید فراز کوهسار

İrəc Mirzə1 dəq
Qitə 89

با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی

İrəc Mirzə1 dəq
Yeni qalıbda şeir 1

شد فصل بهار و گُل صلا دادبر چهرۀ خوب خود صفا داد

İrəc Mirzə1 dəq
Yeni qalıbda şeir 2

صبحدم کاین طایر چرخ آشیانآفتابی گردد از بالای کوه

İrəc Mirzə1 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 1

صبح نتابیده هنوز آفتابوانشده دیدۀ نرگس ز خواب

İrəc MirzəMəsnəvi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.