Qəzəl 9

ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 15

ای رموز لوح رویت عنده ام‌الکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 17

چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 24

عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 27

امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیده‌ها را نور و دل‌ها را صفایی دیگر است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 29

گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 30

ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 32

مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 39

چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 46

مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 47

بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 48

الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 49

لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 51

مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 54

جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 55

هر که با جام می لعل لبش همدم نیستدر حریم حرم حرمت ما محرم نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 58

نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 59

خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 61

ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 63

خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 64

هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 68

گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 70

می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 71

رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.