Qasım Ənvar: Təbiət və bahar
داشتم یاری که مرد مرد بودشیخ و دانشمند و صاحب درد بود
Məsnəvi 2روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام
Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراببانگ عشق تو بگوشم رسد از چنگ و رباب
Qəzəl 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Qəzəl 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست
Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Qəzəl 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :کان ماه دل افروز پس پرده نهانست
Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟فی الجمله حدیث عاشقان چیست؟
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیستچو مویت سنبلی بر ارغوان نیست
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 214در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟سروی، صنمی، لاله عذاری، چه توان گفت؟
Qəzəl 245جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.