Qasım Ənvar: Təbiət və bahar
در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشدتو نازنینی و ناز تو نازنین باشد
Qəzəl 278آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد
Qəzəl 281نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Qəzəl 344بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
Qəzəl 355در پس آیینه چیست باز نماییددر رخ آیینه رو بروی شمایید
Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 378مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غاروقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
Qəzəl 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
Qəzəl 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Qəzəl 417خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال
Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.