Qabil: Təbiət və bahar
Külək əsir... üşüyür yenə daş-divar,Səkilərin üstünə düşür damcılar,
Gül bağıLənkəranın Gül bağında gəzirəm.Mən behiştin qucağında gəzirəm.
Qoy danışsın təbiətİsmayıllı lövhələri*Günəş gah görünür, gah görünməyir,
Dəniz yandırdı məniKülək üstümə qovdu,Qovdu dumanı-çəni.
İnsan dözürPozulmayıb təbiətin hələ yaşıl növrağı,Üzə gülür, mülayimdir hələ sibir torpağı.
Bir bülbül oxuyurQədim Qobustanın daş səltənəti,Sanki daşa dönüb dalğalı ümman.
Ay meşəHansı meşə olar sənə tay, meşə?Bu yerlərin yaraşığı, ay meşə!
Nəsimi bazarındaÇeçen aullarında*Xalq torpaq vayındadır,
Sonuncu kibrit çöpüSözümüz çəp gəldi şoferlə birdən,Maşını saxladıb düşdüm yerə mən.
Gecəyarı Qahirənin küçələrindəBilsəydim ki, sən mənimlə barışacaqsan,Bilsəydim ki, sən mənimlə görüşəcəksən
Səhv düşəndə yerimizDuman dağı dolanar,Qiyamət olar.
Tufan səsiQayalara dəyən dalğaToza dönüb sovrulur.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.