Qəzəl 87

اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 88

خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl3 dəq
Qəzəl 89

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانمبه عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

از همه سوی جهان جلوه او می‌بینمجلوه اوست جهان کز همه سو می‌بینم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 92

روی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایمچون کواکب به طواف و به درود آمده‌ایم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

ای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌اماین نیست مزد رنج من و باغبانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌امشرمندهٔ جوانی از این زندگانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

بلبل عشقم و از آن گل خندان گویمسخن از آن گل خندان به سخندان گویم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 109

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

تیره‌گون شد کوکبِ بختِ همایون‌فالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 115

باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمی‌کشد نرگس و نارنج سری باز به من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 120

نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 123

مایه حسن ندارم که به بازار من آییجان‌فروش سر راهم که خریدار من آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

بزن که سوز دل من به ساز می‌گوییز ساز دل چه شنیدی که باز می‌گویی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 133

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 134

باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 135

آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.