Uzun
Sən hardan olarsan lazım olan tək,Sən ki heç özünə gəlmirsən, gerçək?!
Cami-Cəm, fəsil 32Səndən sorsalar ki, bu iki cahan,Demisən, insanda olmuşdur pünhan.
Cami-Cəm, fəsil 34Ey ölkə taxtına olan hökmran!Haqdan agahsansa, ədl ilə davran.
Cami-Cəm, fəsil 36Zülmün zülmətindən zülmət olar yol,Ədalət olmalı qoşuna sağ-sol.
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Cami-Cəm, fəsil 44Başdan gözəlliyə aşiqdir insan,Vətən, mənzil sevir, odur hər zaman.
Cami-Cəm, fəsil 74Edə bilmirsənsə özündən səfər,Barı yer üzünə bir eylə güzər.
Cami-Cəm, fəsil 77Dünyanın işləri boş bir xəyaldır!Bir ona nəzər sal, gör bu nə haldır.
Cami-Cəm, fəsil 82Olduqca qəzəblə şəhvət sənə yar,Tövbə eyləməyə hər vaxt imkan var.
Cami-Cəm, fəsil 91Ruh ilə ağıldan güc alar ürək,Bədənə güc verər su ilə çörək.
Cami-Cəm, fəsil 97Müamilə üçün olmasa bir söz,Ağıl ondan ötrü bəhsə girişməz.
Cami-Cəm, fəsil 107Birdir eşqin, qəlbin hər ixtiyarı,Ağıl, can onların olmuş hasarı.
Cami-Cəm, fəsil 108Bir aşiq onunla eşitsə sözü,Yaxşı eşidəcək hər şeyi, düzü.
Cami-Cəm, fəsil 109Döndərmə mərifət qapısından üz,Ürfan şəhərində gəz kamı, sözsüz.
Cami-Cəm, fəsil 110Ürfanın axırı – onun görməsi!Ürfanın əvvəli – onun bilməsi!
Cami-Cəm, fəsil 115Bütün yer üzünü bürüdü nifaq,İnsanlıq birliyi tərk etdi, bir bax!
Cami-Cəm, fəsil 116Təqlidə qurşanmaq korluqdur ancaq,Döymək hər qapını gücsüzlükdür, bax.
Cami-Cəm, fəsil 119Kəssə əlaqəni bədən ilə can,Xaric ola bilməz can iki haldan.
Cami-Cəm, fəsil 120Əgər müridsənsə, sən çıxma yoldan,Əgər yağısansa, gen dur hüzurdan.
Cami-Cəm, fəsil 125Sən ölüb gedəndə o beş duyğudanAğıl, nəfs qəbrinə girməzlər əyan.
Cami-Cəm, fəsil 128Sən ey rövnəq verən gecə-gündüzə,Bir gecə-gündüz də nəzər sal bizə.
Qəsidə 19سر پیوند ما ندارد یارچون توان شد ز وصل برخوردار؟
Tərcibənd 1تا به کنون پردهنشین بود یارهیچ در آن پرده نمیداد بار
Tərcibənd 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.