Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مدتی من ز عمر خویش مدیدصرف کردم به دانش توحید
GörmüşəmQəriblikdə gəzdim diyarbadiyar,Əzəl-əvvəl İrəvanı görmüşəm.
Hayıfsan!Danışdıq, barışdıq mərhəmət ilə,İnciklik araya qatma, hayıfsan!
OlarmışNeçə gündür boğur məni bu qəhər,Yoxsulluq insana nə pis olarmış.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
Ey vay kim, can verdimü bir yari-cani tapmadımEy vay kim, can verdimü bir yari-cani tapmadım,Sərv boylu bir güli-ğönçədəhanı tapmadım,
Dan ulduzuOt-ələfsiz bir çöl idi, qorxunc, dəhşətli zülmətQapamışdı hər tərəfi, hökm edirdi fəlakət.
Qəzəl 27بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات
Şeir 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
BəxtiyarKülək qarı səpələr, Bəxtiyar!Ağ geyinib təpələr, Bəxtiyar!
Bir əməlimTəbəssüm eyləmədi xüldzari-amalım,Cahanda qismətim olmuşmudur hümumü qümum?
Almasım üçünBir il bundan əvvəl bir səhər erkənGünəş üfüqlərə sırma düzərkən,
Qəlbin səsiÜç illik bir eşqin hicrindəyəm mən,Çırpınır ürəyim yaralı quş tək.
Mürəbbe 1داش غُلم! مرگِ تو، حظ کردم از اشعارِ تو، منمتلذذ شدم از لذت گفتار تو، من
QasidSən yarımın qasidisənİlən sənə çay demişəm
KaruselFırlanır karusel bir təkər kimi.Daima fırlanan, dönən yer kimi.
Əhdin mübarək“Əhd eləmişəm, vətənə qayıdanda torpağı öpəcəyəm”*(Fəxrəddinin qürbətdən yazdığı məktubundan)*
Həqiqət bəhrizatun əkbər olduHəqiqət bəhrizatun əkbər oldıSifətünden anun bir gövhər oldı.
AçılmışPərimin bağmda seyran eylədim,Sanasan bağçada güllər açılmış.
Teymurləngin şərəfinə1960-cı ilin yanvarında Özbəkistanda keçirilən Azərbaycan ədəbiyyatı və incəsənəti ongünlüyündə olmuş əhvalat.*Səmərqənddə sağlıq dedim,
VarYaralı gəlmişəm fani dünyaya,Mənim sağalmağa dərmanımmı var?
Mil düzüBir düz ki, fərq etməz xəyalın gözü,Hər daşı bir çılpaq qərib öksüzü,
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Məktəb şagirdiİştə bir tərbiyəli, aqil uşaq,İştə bir zirək, ayıq, kamil uşaq.
AnaBaxıram surətinə, solğundur,Baxışın qəmli, gözün dolğundur.
UşaqƏlimi qaşımın üstünə qoyub,Boylanıb baxıram uşaqlığıma:
Məhkum ŞərqəEy Şərq, sənin üstündə cahan çarpışıyorkən,Aləm səni bölməklə səadət bölüşüyorkən,
Qaçır…Heyvan insanlardan qaçır,İnsan heyvanlardan qaçır,
BiləydiMən onu bir könüldən, min könülə sevmişəm.Bu saf məhəbbətimdən görən xəbəri varmı?
Ayın kölgəsiGümüş kölgə salıb qarlar üzkərə,Asimanda büllurlanan donuq ay,