Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ala gözlü, sərvi boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
Mənim türkümAşiqəm, cismim əgər buzlu cəhənnəmdə yana,Daşımaz qorxulu dağlar bu tükənməz yasımı…
AyrıldımAy ariflər, qanlı fələk cəbrindən,Qohumdan, qardaşdan, eldən ayrıldım.
Şair olmaq istədim mən...Şair olmaq istədim mən...Əynimdə boz, köhnə şinel,
Yay indiOvçusan, durubsan ov bərəsində,Qur tələni, maral keçdi, yayındı.
Mürəbbə: Dəli könül, nə yanırsan oda sənDəli könül, nə yanırsan oda sən,Billah bundan hərgiz sənə yar olmaz.
Əsl şairMədinə Gülgünə*Sənin arzuların, hissin, ilhamın
MənəmDəymə fələk, dəymə mənə,Ümmanda qərq olan mənəm.
İran Astarası və Azərbaycan AstarasıOrtadan bir çay keçir, olmuş iki yan Astara,Bir yan Azərbaycan, bir səmti İran, Astara.
Şeir məftunuPürhəvəs şerə mübtəla bir qız,Nura aşiq sevimli bir yıldız.
Rübai 6گر خصم تو را فلک غروری بدهدزآن پس که تو را ملک سروری بدهد
Səni min yaşa, ay MəhəmmədHünərinə el hayrandı,Səni min yaşa, ay Məhəmməd!
Haray-harayYa ilahim, sən olasan ayarım, haray - haray,Yar yanında çünki yoxdur ayarım haray - haray,
İstərəm peyvəstə, ey rəna dolanım başınaİstərəm peyvəstə, ey rəna dolanım başına,Qoygilən əldən inanım, ta dolanım başına.
Ol gün ki çıxdı Şişədə meydana dördaşıqOl gün ki çıxdı Şişede meydana dördaşıq,Qoydu tamam evleri viranə dördaşıq.
DağlarMən gedirəm, halallaşaq, ayrılaq,Görmüşəm sizlərdə vəfanı, dağlar!
Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmiTitrəyir əllərim, tor görür gözüm,Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi?
KəklikGündə yüz min can sadağa,Sən kimi canana, kəklik.
İsitməFəryada gətirdin məni sən canə, isitmə!Döndərmə gözüm yaşın ümmana, isitmə!
Pis arvadPis arvadın qaydasıdır, igidlər,İlkindidən salar yer yatağını,
Pərakəndə şeir 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Qitə 135Dosta yaxşılıq olmuş əzəl gündən niyyətim,Dost dostuna həmişə olmalı yaxşı sirdaş.
Qəzəl 366Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz,Nəyə lazımdı keçir ömrü zəmanım sənsiz.
Cami-Cəm, fəsil 37Şaha yaxınsansa əgər, ey oğul,Səhv etmək yaramaz, çalış ayıq ol.
Ol türkî gözel oldı cânumıOl türkî gözel oldı cânumıCâdû göz ile dökdi kanumı
Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Qəzəl 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
QıratCanlılar içində tarixə düşmüşYeganə canlı var, o da Qıratdır.
Sail və həkimBir həkimdən sual etdilər ki, sənin qardaşın nə haldadır?Dedi ki, vəfat elədi.
Qəsidə 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل