Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şəninə dastan yazıram,Ay qoşa duran, bəri bax!
Ləzgi Əhmədlə Xəstə Qasımın üçüncü deyişməsiLəzgi Əhməd:**Səndən xəbər alım, ay Dədə Qasım,
Qara dənizQara dəniz, Qara dəniz,Sahilində uzanmışam,
Çoban Əli ilə Aşıq Heydərin deyişməsiCOBAN ƏLİ:Bir sarı köynəyin yandın oduna,
Cismi-zarımdan mənim hicran nə istər bilmərəmQəzəlCismi-zarımdan mənim hicran nə istər bilmərəm.
Qəzəl 4147Bu gözəllər ki, təkəbbürlə hey ətrafa baxar,Bilməyirlər, yarımın qar kimi ağ gərdəni var?
Qəsidə 74Mal və şöhrət sahibidir bu gün alçaq adamlar,Nəfsə əsir olanların bazarıdır bu bazar.
Qəzəl 158Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrüba,Ayrılıq tərhin töküb, çəkmiş məni səndən cida.
Cami-Cəm, fəsil 9Bu təmiz vəzirlə, bu pak hökmdar,Çalışır din üçün vuruşur onlar.
Canisin canuma, leykin sən canumun canısınCanisin canuma, leykin sən canumun canısın,Ləl kanıdur totağun, sən şəkər dükkanısın.
Qəzəl 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!
Qəzəl 54جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست
MəhəbbətMəhəbbətdən doğub dünya ki dünyadır məhəbbət də,Məhəbbətsiz nə varlıq var, nə yoxluq var bu xilqətdə.
Ayı və siçan hekayəsiBir ayı yatmış idi rahətlə,Uzanıb xeyli istirahətlə.
Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Rübai 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Heç yox imişFaşistlərin burnun əcəb ovdular,Qoşunların Moskvadan qovdular.
AnaƏzizə Cəfərzadəyə*Ey könül, nəğməmizin ilk sözü – fəxr et, anadır,
Rübai 22Yatdım gecələr naz ilə, onlar getdi,Qəmzəmlə o dürr deşdiyim anlar getdi.
Xosrov və Şirin, fəsil 22Gecənin qoynundan çıxınca səhərQızıldan tac qoydu başına göylər.
Qəzəl 51مستان که دل بجز می و ساغر نبستهاندامید جز به ساقی کوثر نبستهاند
Qəzəl 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Ləali-mənzumə, fəsil 48ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم
Necə unudum səni...Baxıram ev-eşik boşdur elə bil,Səninlə varım da, yoxum da gedib.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Kilki-qüdrət ilə katibi-qəzaKilki-qüdrət ilə katibi-qəza,Maşallah, əcəb gözü qaş çəkib!
Mənim atamHələ gəncliyindən alnı qırışdı,Saçını ağarmış tellər bəzərdi.
Yoxdu“Xəstə yox, xəstədir xəstəyə baxan” –atalar sözünün əvəzi yoxdu.
QocalıramOyuna gendən baxıram,Axara düşüb axıram,