Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nə baxırsan gözü qanlı haramı?Sən deyən günahkar ya mən deyiləm.
Öləndə bir daşa çevirin məniÖləndə bir daşa çevirin məni –Vətən torpağında bozca bir daşı.
MənəmZodlu Abdulla:**Arif məclisində, qanan yanında,
VarBir səhrada on yeddi qəzəynənOnların bir sak üzrə xub qərarı var.
“Şahin və Koramal”Yer üzərində bir ada var,Xəritədə, kitabda
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Rübai 117Adın düşməmişdir bir an dilimdən,Yadımdan çıxmadın xəyalda da sən.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Cami-Cəm, fəsil 27İlk gündən ağlayıb haray çəkəcək,Dayə axtaracaq, süd istəyəcək.
Gözleründür hüsn içinde iy nigârîn alalarGözleründür hüsn içinde iy nigârîn alalarNiçe bir sihr ile cân ü akl ü gönül alalar
Ənisül-arifin, 24حق بر تحقیق، سلطان ازلقادر بیچون،قدیم لم یزل
Qəzəl 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Ağ dənizdəOldum bir ay Ağ dənizdə, Xəndan,Qaldım gidi dalğalarla dalğın.
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.
Qəsidə 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qəsidə 77دوش آن زمان کز آه من شد شمع شب سرسوختهدیدم به بزم عاشقان شب عنبر تر سوخته
Fərsiz oğulLap gətirdin məni, ay fərsiz oğul, təngə, zara,Bir təhər dürt özünü sən də bu kolxozbazara.
NeyləsinOlmasın hicrində bu könlüm pərişan, neyləsin?Etməsin öz canını qurban, neyləsin?
Rübai 65Rindlərlə xarabat tapa daim ziynət,Yandırsın oda zahidi hər qəm, möhnət.
Şərəfnamə, fəsil 63Saqi, ay işıqlı camı ver mana!Padşahın taxtını öpmək adına,
Qəzəl 99صبح شد ساقی بده جامی که بازشد دری بر روی ما از غیب باز
Müfrəd 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Vah!.. bu imiş dərsi-üsuli-cədid?!Vah!.. bu imiş dərsi-üsuli-cədid?!Yox…x! Yo…x! oğul, məktəbi-üsyandı bu!
Qəzəl 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
Son anındaAxır nəfəsinə yetişmədim mən,Son dəfə bağrıma basmadım onu.
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.
Keçdi növbəti zimistanKeçdi növbəti zimistan,Yenə fəsli-bahar oldu.
BütövlükYarımçıq bir havanı oxumaq istəyirəm,İstəyirəm yarımçıq bir badəni içəm mən.
Payız, qayınağacıMeşə, yol kənarı, bir xəstəxana,adını çəkmirəm, adı ağırdır.
Qara geyinməAğ incidən xal düzürsən üzünəGöz yaşların yanağına axanda.