Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
Murova qar yağırdıAxşamdan başlamışdı;Murova qar yağırdı;
ŞəkiDünki bir lövhə ki, hər səmti viran,Dünki bir sinə ki, başdan-başa qan.
Can cilvələnir qaməti-mövzunu görəndəCan cilvələnir qaməti-mövzunu görəndə,Dil tazələnir arizi-dilcunu görəndə.
Tarizən, çaldıqca qurtarmır yenəTarizən, çaldıqca qurtarmır yenə,Sinəndə nə qədər mahnı var sənin!
Xəlilin göz yaşıXəlil Rza Ulutürkə*Dağlıq Qarabağdan qarlı yel əsdi,
QuzuBax gözlərimə mənim,Ulduzdur, dan ulduzu.
Ey camalü hüsnara xurşid qardaşın səninEy camalü hüsnara xurşid qardaşın sənin,Eşigində şəhpəri-Cəbril fərraşın sənin.
O bilər – mən bilərəmBivəfadırsa əgər yar, o bilər - mən bilərəm,Ya vəfa əhlidi dildar, o bilər - mən bilərəm.
KönülBəd gəldi ruzigar, döndü zamana,Baxmaynan yaxşıya, yamana, könül,
Səadətnamə, 72امر تکلیف آفتابی بودهر کسی را چنانکه هست نمود
DüşərsənMəğrurluq eyləyib "ustadam" demə,Vaxt olar, bir yerdə dara düşərsan.
Qəzəl 107او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Bir baxDərdindən dəliyəm, mürvətin olsun,Eşqini qəlbindən yaz, yana bir bax.
Anamın duasıOrda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
Çoban mahnısıSürür inəkləri Dadaş,Otarmağa yavaş-yavaş;
Xosrovun Şiruyəyə nəsihətiGözün yumduğu dəmdə Xosrov, şu zat –Ki, yə'ni edən gündə tərki-həyat –
Səhifələrin yaddaşındanA.Faruqa*Bu kitabı sən vermişdin.
Dünya dəyişmişdir artıqDünya dəyişmişdir artıq,Bilməm varmı xəbərin?
Şeir 80نهان کرد دیوانه در جیب، سنگییکی را بسر کوفت، روزی بمعبر
“Naxçıvan yadigarı”“Naxçıvan yadigarı” adlı mənzərə*albomunun müəllifi rəssam*
Qitə 5این شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفتفرصت افتاد به کف مَردُمِ فرصتجو را
Nəbzin vururAbbas Səhhətin əziz xatirəsinə*Dedin: “Yad et, yad et məni,
Qəzəl 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
İki mühacirÖz Vətəninə mənsub olmayan şəxs insanlığa da mənsub deyildir.*V.Q.Belinski*
Ey könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedərEy könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedər,Sən bu işdə qılma təqsir, ixtiyar əldən gedər.
EylədimDost yolunda yaxa yırtdım, baş açdım,Gecə-gündüz dadü bidad eylədim.
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
YaddaşımUnutmayaq 1905-ci ili...18-in... yanğınına
ÜrəkSən onun eşqilə, məhəbbətiləVurmadın ömrünü başa, ürəyim.